Oppman, Artur 2014-07-16 2002 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/oppman-historya-stefanka-co-niechcial-jesc-obiadu pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Oppman zm. 1931 Artur Oppman, O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi, nakł. Michała Arcta, Warszawa. http://pl.wikisource.org/wiki/O_Jasiu_Dr%C4%99czycielu_o_J%C3%B3ziu_Gapicielu_o_Cesi_Cmokosi_i_o_spalonej_Zosi/ca%C5%82o%C5%9B%C4%87 Bajka Modernizm Epika Historya Stefanka, co niechciał jeść obiadu text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3166.jpg ilustracje do książki Artura Oppmana (1867-1931) "O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi" publikacja Księgarni Konstantego Trepte Warszawa 1896, Autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3166 0.3 Artur Oppman Historya Stefanka, co niechciał jeść obiadu Nikt ze Stefciem grymaśnikiem/ Nie mógł przyjść do ładu: / Jadłby chętnie konfiturki, / Nie chciał jeść obiadu. / Gdy mu dadzą smaczną zupkę, / Lub kawałek mięsa, / Ani łyżki nie wypije, / Nie zje ani kęsa. / Biedna mama, widząc nieraz, / Jego kwaśną minkę, / Pyta: ,,Stefciu! Czyś ty chory? / Zjedz-że odrobinkę! / Zjemy razem, dobrze, synku? / Ja przy tobie siędę..."/ Ale Stefcio krzyczy: ,,Nie chcę! / Nie chcę jeść! Nie będę!" Kara w końcu go spotkała,/ Bo ot, co się dzieje:/ Pan Stefanek grymaśnicki/ W oczach mizernieje. Dzień nic nie jadł, nie jadł drugi,/ Osłabł tak na trzeci,/ Że zaledwie kroki stawia,/ Jak maleńkie dzieci./ I nadziwić się nie mogą/ Znajome chłopczyki,/ Bo ma nogi pan grymaśnik/ Cienkie jak patyki!/ Na dzień czwarty gdy z fotela,/ Ruszyć się nie może,/ Począł Stefcio lamentować:/ ,,Ratujcie!... Ach, Boże!..." Jakieś leki obrzydliwe/ Łykać trzeba było,/ To też teraz pan Stefanek/ Zajada aż miło.