Nowicki, Franciszek Echa górskie Sekuła, Aleksandra Kowska, Karolina Boy-Żeleński, Tadeusz Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nowicki-echa-gorskie/ Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Franciszek Nowicki zm. 1935 2006 xml text text 2014-11-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/6099948270_5067dc860d_o.jpg Lacke Mountain, John O'Nolan, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3667 DCA 1DTP FRF 3MN Zmodernizowano ortografię w zakresie pisowni ,,nie" z imiesłowami przymiotnikowymi: nie znana -> nieznana. Franciszek Nowicki Echa górskie Cierpienie, Miłość niespełniona, Współczucie, Natura, GóryW noc czarną, pędząc w góry szalony i blady,/ Jęknąłem, przeklinając zbiegłe marzeń duchy ---/ I wzruszyłem mą skargą palącą bór głuchy,/ Powtórzyły ją świerków posępne gromady. I z piersi skał wyrwałem jęk, współczucia ślady,/ Zawodziły nade mną gór płaczek łańcuchy,/ Biadały głucho szczyty, nocne gwiazd pastuchy,/ I otchłań mi wtórzyła: bez rady!... bez rady!... Jęk mój skały wtórzyły! płakały pogłosy/ Na noc duszy, dla której świt się nie uśmiecha,/ Na mą młodość zwiedzioną, na dolę, na losy... Wśród ludzi czemuż taka nieznana pociecha?/ Za nią... za tą kobietą głuchą jak niebiosy/ Nie jęczałem, lecz wyłem... a nie było echa...