Niemojewski, Andrzej Morituris Sekuła, Aleksandra Kowska, Karolina Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Boy-Żeleński, Tadeusz Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/niemojewski-morituris/ Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Andrzej Niemojewski zm. 1921 1992 xml text text 2014-11-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/11271766325_0609cedfec_k.jpg Clockwork, William Warby, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3664 DCC.WL-MP Zmodernizowano interpunkcję. Poprawiono błąd źródła: zatrząsnąwszy -> zatrzasnąwszy. Andrzej Niemojewski Moriturismorituris (łac.) --- skazanym na śmierć, na zagładę. Starość, MłodośćWy, co w pochmurnej jesieni żywota/ Ręce łamiecie nad nieweszłymnieweszły --- niewzeszły. siewem,/ A zatrzasnąwszy głuche duszy wrota/ Przed każdym świeższym stulecia powiewem,/ Gdy nas z gniazd waszych rwie ból i tęsknota,/ W drogę łabędzim żegnacie nas śpiewem,/ Skargą pokoleń schodzących ze świata:/ Na skrzydłach szału dokąd młódź ta wzlata? Kto pyta źródeł, dokąd pójdzie rzeka,/ Gdy nurt, wezbrawszy wiosną na uboczu,/ Z duszących kotlisk przez tamy ucieka?/ Kto pyta młodzi, dokąd pójdzie z oczu,/ Kiedy wyśnionej swobody daleka/ Ścianą zalewu spina się w przeźroczu?/ Czas, Historia, Przemiana, Starość, MłodośćPatrzcie na niebo ojczystego świata,/ Tam geniusz wieku z swą pochodnią wzlata! Tam wszechpotężna zawisa dłoń czasu,/ Skazówki rusza na dziejów zegarze/ I wam godzinę zwiastuje wywczasuwywczas (daw.) --- odpoczynek, tu: śmierć./ I zwala kultów przeżytych ołtarze,/ Łoskotem siekier śród tradycji lasu/ Przeraża wasze kunktatorskie twarzekunktatorskie twarze --- [twarze] kunktatorów (z łac.), [tj.] ludzi wahających się, nieskorych do decyzji../ Próżno w tym borze czynicie zasieki ---/ Wiek nie naprawi, co popsuły wieki! Ojczyzna, OdrodzenieGdy zaśniedziały wasze piękne blizny,/ Pytacie, dokąd młódź wzlata szalona?/ Dokąd my lecim? --- Ha, z myśli zgnilizny,/ Szukając czystszych oddechów dla łona,/ Z starej do nowej my lecim ojczyzny,/ Co w spracowane ujmie nas ramiona/ Świat budujące przez wieków dziesiątek ---/ TrupTrup pada, wstają miliardy żyjątek!