Niemojewski, Andrzej Kiedy kłamią Sekuła, Aleksandra Boy-Żeleński, Tadeusz Kowska, Karolina Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/niemojewski-kiedy-klamia/ Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Andrzej Niemojewski zm. 1921 1992 xml text text 2014-11-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/6455388975_78a58af798_o.jpg DGJ_4932 - Where is that stupid lighthouse?, Dennis Jarvis, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3663 DCC 1DTP 6MC 3MP Andrzej Niemojewski Kiedy kłamią Pielgrzym, Prawda, Kłamstwo, SprawiedliwośćPójdź mój kiju, druhu stary,/ Przemierzymy glob dokoła,/ Wiatr-nomadanomada --- włóczęga, błąkający się. do nas woła,/ Że fałszywe są pomiary ---/ Na fałszywych miar łańcuchu/ My się znamy, stary druhu! Idźmy żwawo a miarowo,/ Kiedy kłamią, u pioruna,/ Od bieguna do bieguna/ Przemierzymy świat na nowo ---/ A nam prędzej lud da wiarę,/ Bo my mamy dobrą miarę. Obraz świata, Szczęście, RajZ cyrklem w ręku, z chłodem w duszy,/ W togach, których nie uznajem,/ Przyszli, jęli mierzyć ziemię/ I orzekli --- że jest rajem!/ Kogo zaś ten sąd obruszy,/ Ten --- orzekli --- bity w ciemię. No, nie łokieć do wymiarów/ Nam posłuży, bo to łudzi,/ Bo my mamy głupi narównarów --- wada, przywara.,/ Że świat mierzym szczęściem ludzi ---/ A gdy przejdziem kraj za krajem,/ Kto wie, czy świat takim rajem. Więc nie traćmy życia chwili,/ Niechaj prawdę lud się dowie ---/ Ho, coś krzywo pomierzyli/ Ci miernicy urzędowi.../ Do stu gromów, bomb, kartaczykartacz --- pocisk artyleryjski.,/ Nam wypada coś inaczej! Czy nas mylą nasze oczy? / Kędykędy (daw.) --- gdzie. spojrzym --- łza się toczy,/ Ile kroków --- tyle mroków!/ Ile ludów --- tyle trudów!/ Ile grodów --- tyle głodów!/ A rzekami --- łzy narodów! Dość, ha, stójmy! Tam w krwi płużąpłużyć --- słowo użyte tu w znaczeniu: pławić się; niewłaściwie, gdyż staropolskie płużyć znaczy sprzyjać komuś, korzyść przynosić..../ To pomyłka nadto gruba./ Nasza miara i rachuba/ Wykazuje kłamstw za dużo./ Mierzmy dalej, druhu stary,/ Bo my mamy dobre miary! Czy my ślepi, kijku-druhu?/ Czyliczyli --- tu: konstrukcja z partykułą wzmacniającą -li; znaczenie: czy też; czyż. słońce zaszło chmurą?/ Jakoś tłumno, lecz ponuro ---/ Jakieś jęki błądzą w uchu ---/ Choć nałożym śmiałość głową,/ Bieżmy żwawo a miarowo. Kto tam płacze?... To gmin świata!/ Ha, dławiłeś łzy twe długo,/ Teraz burzą krzyk ulata ---/ Gdzie twe szczęście, władców sługo?/ Motłoch wyje do pielgrzyma:/ «Ha, tam szczęście, gdzie nas nie ma!». O, mój druhu, coś się zdaje,/ Że miernicy wiadomości/ Drzewa złego i dobrego/ W swych pomiarach krzywo biegąbiegą (daw. forma) --- dziś: biegną./ I kłamane głoszą raje/ Tam, gdzie ból i rozpacz gości. Wznieś się kijku, uderz z góry/ Na tych panów, utnij stary!/ Bo choć mamy lepsze miary,/ Oni mają grubsze skóry ---/ A gdy drzewa prawdy strzegą,/ Pędź ich kijku z raju tego! Nam słonecznej prawdy trzeba,/ A gdy strzeli jutrzniajutrznia --- tu: wschód słońca, poranek. złota,/ Zobaczymy, czy tu nieba,/ Czy też zwykły padół błota.../ Bo gdzie tyle jest zgorszenia,/ Nawet raj się w piekło zmienia!