<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
    <rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/nalkowska-medaliony-dorosli-i-dzieci-w-oswiecimiu/">
<dc:creator xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Nałkowska, Zofia</dc:creator>
<dc:title xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Dorośli i dzieci w Oświęcimiu</dc:title>
<dc:date xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2025-01-01</dc:date>
<dc:date.pd xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2025</dc:date.pd>
<dc:publisher xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Wolne Lektury</dc:publisher>
<dc:language xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
<dc:source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Zofia Nałkowska, Medaliony, Spółdzielnia Wydawnicza ,,Czytelnik", 1974.</dc:source>
<dc:identifier.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nalkowska-medaliony-dorosli-i-dzieci-w-oswiecimiu/</dc:identifier.url>
<dc:rights xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Zofia Nałkowska zm. 1954</dc:rights>
<dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Elżbieta</dc:contributor.editor>
    <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Stasiek, Anna</dc:contributor.editor>
    <dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kępska, Monika</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja wydana w ramach biblioteki Wolne Lektury (www.wolnelektury.pl).</dc:description>
    <dc:subject.period xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Współczesność</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Epika</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">opowiadanie</dc:subject.genre>
    <dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7725.jpg</dc:relation.coverImage.url>
    <dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Mit Gewalt aus Bunkern hervorgeholt, Być może Franz Konrad, domena publiczna</dc:relation.coverImage.attribution>
    <dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7725/</dc:relation.coverImage.source>
    <contentWarning xml:lang="pl">treści drastyczne</contentWarning>
    </rdf:Description>
</rdf:RDF><opowiadanie>
<autor_utworu>Zofia Nałkowska</autor_utworu>



<dzielo_nadrzedne>Medaliony</dzielo_nadrzedne>




<nazwa_utworu>Dorośli i dzieci w Oświęcimiu</nazwa_utworu>



<akap>Jeżeli objąć myślą ogrom przyśpieszonej śmierci, jakiej miejscem -- niezależnie od działań wojennych --- stały się tereny Polski, to obok zgrozy najsilniejszym uczuciem, jakiego doświadczamy, jest zdziwienie.</akap>


<akap>Uduszono i spalono te nieprzebrane masy ludzkie w trybie najstaranniej przemyślanej, zracjonalizowanej, sprawnej i udoskonalonej organizacji. Nie wyrzekano się przy tym sposobów bardziej dowolnych, amatorskich, odpowiadających upodobaniom indywidualnym.</akap>


<akap>Nie dziesiątki tysięcy i nie setki tysięcy, ale miliony istnień człowieczych uległy przeróbce na surowiec i towar w polskich obozach śmierci<pe><slowo_obce>polskie obozy śmierci</slowo_obce> --- chodzi o niemieckie obozy nazistowskie, znajdujące się na terytorium ówczesnej Polski.</pe>. Oprócz szeroko znanych miejscowości, jak Majdanek, Oświęcim<pe><slowo_obce>Oświęcim</slowo_obce> --- polskie miasto powiatowe w województwie małopolskim; w trakcie II wojny znajdował się tutaj największy nazistowski obóz koncentracyjny, Konzentrationslager Auschwitz.</pe><ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q7342"></ref>, Brzezinka<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q995437"></ref><pe><slowo_obce>Brzezinka</slowo_obce> --- polska wieś położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim; w czasie II wojny znajdował się tutaj nazistowski obóz koncentracyjny Birkenau, będący największą częścią obozu oświęcimskiego (Konzentrationslager Auschwitz).</pe>, Treblinka, raz po raz odkrywamy nowe, mniej głośne.</akap>


<akap>Ukryte pośród lasów i zielonych wzgórz, nieraz z dala od torów kolejowych, pozwalały na rozwinięcie systemów jeszcze bardziej uproszczonych i oszczędnych.</akap>


<akap>Tak znaleziono całe złoża umarłych, zagrzebane w Tuszynku<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q123416824"></ref><pe><slowo_obce>Tuszynek</slowo_obce> --- polska wieś położona w województwie łódzkim, w gminie Tuszyn.</pe> i Wiączynie<pe><slowo_obce>Wiączyń</slowo_obce> --- polska wieś położona w województwie łódzkim, w gminie Nowosolna; dziś popr. forma Ms.: Wiączyniu.</pe> pod Łodzią.</akap>

<akap>Tak wystarczył jeden stary pałac w Chełmnie, położony na wzgórzu, z przepięknym widokiem na rozkołysany trawami i zbożami krajobraz, jeden na pół zrujnowany spichrz,
jedna w pobliżu rozległa, ściśle oparkaniona parcela młodego
sosnowego lasu, by osiągnąć cyfrę ofiar sięgającą miliona.</akap>


 


<akap>Wystarczył mały czerwony budynek z cegły obok Instytutu Anatomicznego we Wrzeszczu<pe><slowo_obce>Wrzeszcz</slowo_obce> ---  część Gdańska, położona na północ od Śródmieścia.</pe> pod Gdańskiem, by z ludzi zamordowanych wytapiać tłuszcz na mydło, a skórę ich garbować na pergamin.</akap>


 


<akap>Żydom aresztowanym we Włoszech<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q38"></ref>, w Holandii<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q55"></ref>, w Norwegii<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q20"></ref>
i w Czechosłowacji<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q33946"></ref> Niemcy obiecywali doskonałe warunki
pracy w obozach Polski, uczonym zapewniano stanowiska
w instytutach badań naukowych. Pewnej grupie Żydów darowano na własność bogate polskie miasto przemysłowe, Łódź.
Przy tym zalecano im, by zabierali ze sobą tylko rzeczy najcenniejsze.</akap>


 


<akap>Gdy transport więźniów przybywał na miejsce przeznaczenia, ludzie wysiadali z wagonów na jedną stronę toru, walizki zaś zrzucano w wielkie stosy po stronie przeciwnej.</akap>





<akap>Ponadto w blokach mieszkalnych kazano im się wszystkim
rozbierać przed wejściem do łazienki i ubrania starannie złożyć. Gdy stamtąd wyszli, nikt z nich ubrania swego nie odnalazł. Jednych wpędzano prawie nagich do komory gazowej lub do hermetycznych samochodów, w których podczas jazdy do krematorium dusili się gazem spalinowym. Inni otrzymywali w zamian łachmany, w których prowadzeni byli do pracy.</akap>


 


<akap>Jak w innych obozach, i w Oświęcimiu gromadziły się całe
składy ubrań wełnianych, obuwia, kosztowności, przedmiotów
osobistego użytku. Naładowane towarem pociągi odchodziły
do Rzeszy. Brylanty zdemontowanych pierścieni wywożono
w zakorkowanych butelkach. Wagonami szły całe skrzynie
okularów, zegarki, puderniczki, szczoteczki do zębów --- wszystko miało swoją wartość.</akap>





<akap>Utylizowanie spalonych kości na nawóz, tłuszczu na mydło,
skóry na wyroby skórzane, włosów na materace --- to był już
tylko produkt uboczny tego olbrzymiego przedsiębiorstwa
państwowego, przynoszącego w ciągu lat nieobliczone dochody.</akap>





<akap>Ta stała dywidenda płynęła z ludzkiej męczarni i ludzkiego
przerażenia, a także z ludzkiego upodlenia i zbrodni; i stanowiła
istotną ekonomiczną rację całej imprezy obozów. Ideologiczny postulat wytracenia ras i narodów służył temu celowi, stanowił jego usprawiedliwienie.</akap>


<akap>Od więźniów, powracających teraz do Polski z obozów niemieckich, z Dachau<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q151198"></ref><pe><slowo_obce>Dachau</slowo_obce> --- niemieckie miasto powiatowe w kraju związkowym Bawaria; podczas II wojny znajdował się tutaj nazistowski obóz koncentracyjny KL Dachau, Konzentrationslager Dachau.</pe> i Oranienburga<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q119720"></ref><pe><slowo_obce>Oranienburg</slowo_obce> --- niemieckie miasto powiatowe w  kraju związkowym Brandenburgia; podczas II wojny znajdował się tutaj nazistowski obóz koncentracyjny Konzentrationslager Oranienburg.</pe>, dowiadujemy się nowych szczegółów, które uzupełniają naszą wiedzę o faktycznym stanie rzeczy. Okazuje się, że w Rzeszy całe zastępy specjalistów zajmowały się rozpruwaniem ubrań i obuwia, zwożonego z obozów polskich do centrali. W szwach odzienia, w podeszwach i pod obcasami trzewików znajdowali oni mnóstwo zaszytych złotych monet. Nie darmo po śmierci Himmlera<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q43067"></ref><pe><slowo_obce>Himmler, Heinrich</slowo_obce> (1900--1945) --- niemiecki polityk, działacz partyjny, wojskowy, zbrodniarz wojenny będący współautorem Holocaustu.</pe> odkryto schowane w jego siedzibie pod Berchtesgaden<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q278221"></ref><pe><slowo_obce>Berchtesgaden</slowo_obce> --- niemiecka gmina w kraju związkowym Bawaria; w latach 1934--1945 mieściła się tu ważna rezydencja nazistowska, Berghof.</pe> setki tysięcy funtów szterlingów w dewizach dwudziestu sześciu państw.</akap>

<akap>Przy zapoznaniu się z niezwykłym zjawiskiem Oświęcimia --- zarówno na zasadzie materiału, który przyniosły zeznania świadków, jak przy naocznych oględzinach miejsca dramatu --- uderza fakt bardzo celowego przystosowania systemu i urządzeń tego obozu do zadania mającego charakter dwojaki: polityczny i ekonomiczny, można by rzec --- idealny i praktyczny.</akap>

<akap>Zadaniem politycznym było uwolnienie pewnych terenów od ich mieszkańców, by terenami tymi wraz z ich naturalnym i kulturalnym bogactwem niepodzielnie zawładnąć. Zadaniem ekonomicznym było, aby samo przeprowadzenie tego zamierzenia nie tylko nie przyniosło uszczerbku, nie powodowało żadnych kosztów, ale na odwrót: aby stało się zarazem źródłem, z którego można ciągnąć zyski --- po pierwsze w postaci wykonanej przez więźniów pracy dla fabryk przemysłu wojennego, po drugie w naturze, to jest majątku zagarniętym po zmarłych.</akap>

<akap>Tak zamyślona i zrealizowana impreza była dziełem ludzi. Oni byli jej wykonawcami i jej przedmiotem. Ludzie ludziom zgotowali ten los.</akap>

<akap>Jacyż byli ci ludzie?</akap>


<akap>Przed Komisją Badania Zbrodni Niemieckich<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q9284384"></ref><pe><slowo_obce>Komisja Badania Zbrodni Niemieckich</slowo_obce> właśc. <slowo_obce>Główna Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce</slowo_obce> a. <slowo_obce>Główna Komisja Badań Zbrodni na Narodzie Polskim</slowo_obce> --- działającą w latach 1945--90 Komisja, w skład której wchodziła także Zofia Nałkowska. Zadaniem Komisji było prowadzenie dochodzeń w sprawie zbrodni popełnionych przez władze III Rzeszy w latach 1939--45 w Polsce, na obywatelach polskich w innych krajach okupowanych przez hitlerowców i na terenie Niemiec; ponadto zbieranie materiałów, dowodzących tych zbrodni, oraz ich analiza i publikowanie wyników.</pe> przesunął się szereg byłych więźniów obozu, ocalałych od śmierci wbrew wszelkiej nadziei. Byli między nimi ludzie nauki, politycy, lekarze, profesorowie, stanowiący chlubę swoich narodów.</akap>




<akap>Każdy ocalał jeden spośród swoich najbliższych, każdy dowiedział się o śmierci swoich rodziców, swej żony albo dzieci.
Ocaleli, wcale na to nie licząc.</akap>


 


<akap>Doktor Mansfeld<pe><slowo_obce>Mansfeld, Géza</slowo_obce> (1882--1950) --- węgierski lekarz, więzień obozu w Auschwitz.</pe>, profesor uniwersytetu w Budapeszcie<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q1781"></ref>
powiedział: ,,Tylko dlatego mogłem to przeżyć, że ani przez
chwilę nie wierzyłem w ocalenie. Gdybym oddawał się złudzeniom, nie miałbym tego moralnego spokoju, który zachował mnie przy życiu".</akap>


 


<akap><begin id="b1732804421279-1953229022"/><motyw id="m1732804421279-1953229022">Lekarz, Więzień</motyw>Zadaniem tych ludzi w obozie było niesienie pomocy innym
wówczas, gdy sami co dnia ocierali się o śmierć, gdy na równi
z innymi podlegali wszelkim odmianom udręczenia. Jako lekarze byli Niemcom potrzebni w obozie, to dawało im pewne możliwości ratowania ich ofiar.</akap>


 


<akap>Tak doktor Grabczyński<pe><slowo_obce>Grabczyński, Jan</slowo_obce> --- polski lekarz, aresztowany w Sandomierzu w 1942 r. z powodu udzielania pomocy medycznej partyzantom; więzień obozu w Auschwitz.</pe>, z Krakowa<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q31487"></ref><pe><slowo_obce>Kraków</slowo_obce> --- polskie miasto powiatowe, stolica województwa małopolskiego.</pe>, objąwszy blok Nr 22<pe><slowo_obce>blok Nr 22</slowo_obce> --- wg niektórych źródeł był to blok Nr 21.</pe>,
miejsce mordu i postrach kierowanych tam na ,,wykończenie"
chorych, przeobraził go w szpital prawdziwy. Nie tylko otoczył
ich opieką jako lekarz, nie tylko wyjednał dla nich lekarstwa
i środki opatrunkowe, ale podstępem bronił ciężko chorych
od zagazowania, ratował ich życie, zapewniając, że w ciągu
pięciu dni będą zdrowi.<end id="e1732804421279-1953229022"/></akap>





<akap>Ale i ci, którzy własnymi rękami wykonywali ten precyzyjny
plan mordu i grabieży, byli także ludźmi. I ludźmi byli ci,
którzy rozszerzali ramy rozkazów, którzy mordowali ponad
przepisaną normę z amatorstwa<pe><slowo_obce>amatorstwo</slowo_obce> --- tu: zamiłowanie, przyjemność.</pe>.</akap>





<akap>Ze świetnych pod względem plastyki zeznań posła Mayera,
który dwanaście lat swego życia spędził w obozach niemieckich,
mamy pojęcie, jak wyglądali oprawcy z Oświęcimia.</akap>


 


<akap><begin id="b1731690230937-2627029741"/><motyw id="m1731690230937-2627029741">Okrucieństwo, Zbrodniarz</motyw>Największym zbrodniarzem w obozie był August Glass,
krępy i muskularny, przechadzający się co dnia po blokach
kolebiącym się krokiem atlety. Ten upatrzone ofiary bił w nerki
w ten sposób, żeby nie zostawić śladów, a śmierć następowała
po trzech dniach.</akap>





<akap>Inny stawiał stopę na gardle człowieka i miażdżył mu krtań
swym ciężarem.</akap>





<akap>Inny zanurzał głowę więźnia w kadzi, tak długo ją trzymając,
póki nieszczęsny się nie udusił.</akap>


 


<akap>Jeden z najbardziej krwiożerczych blokowych, zawodowy
złoczyńca, był bardzo wymagający przy apelu i za niedokładne
wyczyszczenie ubrania lub butów uderzał gumą, zakończoną
ołowiem, po głowie tak celnie, że na miejscu zabijał. Zależało mu na tym, by mieć na dzień piętnastu zabitych.</akap>


<akap>Jeszcze inny, wysoki na dwa metry, o długim nosie, długiej twarzy i wąskich oczach, z poruszającą  się na szyi grdyką, z bardzo długimi rękami --- codziennie tymi rękami dusił przed śniadaniem kilku więźniów, wybierając ich sobie na oko w różnych blokach podczas porannej przechadzki.<end id="e1731690230937-2627029741"/></akap>



<akap><begin id="b1731690287463-2019201567"/><motyw id="m1731690287463-2019201567">Kondycja ludzka, Zło</motyw>Niewątpliwie byli to ludzie, którzy mogli to robić, ale robić tego nie musieli. Zawczasu jednak uczyniono wszystko, by wydobyć z nich i uruchomić te siły, które drzemią w podświadomości człowieka i które --- niezbudzone --- mogłyby nigdy nie dojść do głosu.<end id="e1731690287463-2019201567"/></akap>

<akap>Nadzwyczaj staranna selekcja i dobrze obmyślane systemy wychowawcze dostarczyły tego jedynego w dziejach zespołu ludzkiego, który odegrał do końca wyznaczoną sobie rolę.</akap>

<akap>Z zeznań posła Mayera wiemy, że w stadium początkowym partia Hitlera<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q352"></ref><pe><slowo_obce>Hitler, Adolf</slowo_obce> (1889--1945) --- niemiecki polityk, ideolog narodowosocjalistyczny, działacz partyjny i wojskowy pochodzenia austriackiego; kanclerz Rzeszy (1933--1945), przywódca NSDAP, zbrodniarz wojenny.</pe> powiększała swój stan czynny, werbując sobie wyznawców spośród szumowin społecznych. Byli tam przestępcy, mordercy i złodzieje, byli sutenerzy. Wychowanie nazistowskie otaczało ich wrodzone instynkty szczególną pieczą. Świadczy o tym wydana w Niemczech ustawa specjalna, wzbraniająca komukolwiek zarzucania członkom partii ich osobistej przeszłości. Wielu ludzi za przekroczenie tego zakazu siedziało w więzieniach.</akap>


<akap>Według zeznań profesora psychiatrii w Pradze<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q1085"></ref>, doktora Fischera, na specjalnych kursach, często dwuletnich, gdzie szkolono młodzież hitlerowską, odbywały się praktyczne ćwiczenia sadystycznego okrucieństwa.</akap>


<akap>Tenże profesor Fischer, wieloletni rzeczoznawca sądowy, twierdzi, że sadyzm w najmniejszym stopniu nie zmniejsza odpowiedzialności przestępców. Są to wszystko ludzie świadomi swych czynów i ponoszący za nie całkowitą odpowiedzialność.</akap>

<akap>Dzieci w Oświęcimiu wiedziały, że mają umrzeć. Do uduszenia w gazie wybierano mniejsze, nienadające się jeszcze do pracy. Selekcji dokonywano w ten sposób, że dzieci przechodziły kolejno pod prętem zawieszonym na wysokości jednego
metra i dwudziestu centymetrów. Świadome powagi chwili,
te mniejsze, zbliżając się do pręta, prostowały się, stąpały
wyprężone na palcach, by zaczepić głową o pręt i uzyskać
życie.</akap>





<akap><begin id="b1731690704791-3738480296"/><motyw id="m1731690704791-3738480296">Dziecko, Dzieciństwo, Zabawa, Śmierć, Żyd</motyw>Około 600 dzieci, przeznaczonych do uduszenia, trzymano
w zamknięciu, nie mając jeszcze kompletu potrzebnego do
wypełnienia kamery. Też wiedziały, o co chodzi. Rozbiegały
się po obozie i chowały, jednak SS-mani<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q575041"></ref><pe><slowo_obce>SS-man</slowo_obce> a. <slowo_obce>esesman</slowo_obce> --- funkcjonariusz SS.</pe> zapędzali je z powrotem do bloku. Słychać było z daleka, jak płakały i wołały
o ratunek.</akap>





<akap_dialog>--- My nie chcemy do gazu! My chcemy żyć!</akap_dialog>




<akap>Do jednego z doktorów zastukano nocą w okno jego lekarskiego pokoiku. Gdy otworzył, weszło dwóch chłopców zupełnie nagich, skostniałych na mrozie. Jeden miał dwanaście,
drugi czternaście lat. Udało im się zbiec z samochodu w chwili,
gdy podjeżdżał do komory gazowej. Lekarz ukrył chłopców
u siebie, żywił ich, zdobył dla nich ubranie. Na zaufanym człowieku przy krematorium wymógł, że ten pokwitował odbiór
dwu trupów więcej, niż otrzymał. Narażając się każdej chwili
na zgubę, przechował u siebie chłopców do czasu, gdy mogli
znów ukazać<pe><slowo_obce>ukazać się</slowo_obce> --- dziś popr.: pokazać się.</pe> się w obozie, nie wzbudzając podejrzenia.</akap>





<akap>Doktor Epstein<pe><slowo_obce>Epstein, Berthold</slowo_obce> (1890--1962) --- pediatra i naukowiec, powołany jako lekarz do obozu koncentracyjnego w Auschwitz podczas II wojny światowej.</pe>, profesor z Pragi, przechodząc ulicą między
blokami oświęcimskiego obozu w pogodny poranek letni, zobaczył dwoje małych dzieci --- jeszcze żywych. Siedziały w piasku drogi i przesuwały po nim jakieś patyczki. Zatrzymał się przy nich i zapytał:</akap>





<akap_dialog>--- Co tu robicie, dzieci?</akap_dialog>





<akap>I otrzymał odpowiedź:</akap>





<akap_dialog>--- My się bawimy w palenie Żydów.<end id="e1731690704791-3738480296"/></akap_dialog>

<akap/>






<nota>

<akap>Wiosna --- lato 1945 r.</akap>





</nota></opowiadanie></utwor>