Morsztyn, Jan Andrzej Nadgrobek Perlisi Sekuła, Aleksandra Kukulski, Leszek Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nadgrobek-perlisi Jan Andrzej Morsztyn, 275 wierszy, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 1977 Domena publiczna - Jan Andrzej Morsztyn zm. 1693 1764 xml text text 2007-09-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6690.jpg Portret Barbary Radziwiłówny (1520-1551), nieznany malarz polski, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6690 Jan Andrzej Morsztyn NadgrobekNadgrobek --- nad grobem, nagrobek. Tytuł zapowiada, że utwór będzie epitafium. PerlisiPerlisi --- tu: Perlisia, zdrobniale od Perełka, imię. Pies, ŻałobaPerła tu leży, nie ta, co Szczęśliwe/ Wyspy więc noszą ani brzegi krzywe/ Oryjentalskie, ani te skorupy,/ Które bogate w sobie kryją łupy./ Kosztowniejsza to perła, która siłasiła --- daw. dużo, wiele, mnóstwo./ WrazWraz --- naraz. w sobie skarbów bogatych nosiła:/ Nos załamanyzałamany --- zagięty., sierć bielsza niż wełna,/ Miększa niż tyrski jedwab, niż bawełna,/ Oczy wypukłe, ogon zatoczony/ I w kilka kręgów pięknie ucerklonyucerklony --- zakręcony.,/ Wzrost niezwyczajny, mały i sudannysudanny --- kształtny, zgrabny.,/ Jak do rękawkarękawek --- mufka; sens: w sam raz taki, żeby zmieścił się w mufce i grzał ręce. potrzebują panny ---/ Owa co kiedy nadobnego było/ W malteńskich pieskachmalteńskie pieski --- pieski z Malty, odmiana pinczerków., jej samej służyło./ A przy tym dowcip i wdzięczne pieszczoty,/ Wierność i co jest we psiechwe psiech --- w psach. tylko cnoty,/ I ochędóstwoochędóstwo --- porządek, schludność. niezwyczajne miała,/ I tym się w łasce swej paniej trzymała./ Pies ją niebieskiPies (...) niebieski --- gwiazda Syriusz najlepiej widzialna na niebie latem. żywota pozbawił,/ Ale postrzegszy, co niechcący sprawił,/ Zawył lamenty trąbą swą do góry/ I za żałobę przywdział czarne chmury./ Płakał jej pokój i łóżka płakały,/ Płakał i ciepły komin owdowiały:/ Płacze i łzami kosztownymi ani/ Da się utulić nad nią moja pani./ Sam się śnieg śmieje, bo za tym pogrzebem/ Bielszego nadeń nie masz nic pod niebembo za tym pogrzebem... --- skoro Perła o nieskazitelnie białej sierści została już pogrzebana, śnieg nie ma już konkurencji..