Naborowski, Daniel Nagrobek Jerzemu Hołowni, słudze i towarzyszowi husarskiemu tegoż Księcia, podczas pogromu rokoszanów zabitemu Kozioł, Paweł Szczęsny, Wojciech Choromańska, Paulina Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/naborowski-nagrobek-jerzemu-holowni Daniel Naborowski, Poezje, oprac. Jan Dürr-Durski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1961. Domena publiczna - Daniel Naborowski zm. 1640 1711 xml text text 2014-03-26 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2900.jpg Drapey, 'Playingwithbrushes'@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2900 Daniel Naborowski Nagrobek Jerzemu Hołowni, słudze i towarzyszowi husarskiemu tegoż Księcia, podczas pogromu rokoszanów zabitemu Stań, proszę, ty, co mijasz! --- RycerzHołownię Jerzego/ W Wielkim Księstwie Litewskim szlachcica zacnego / Ta zamyka mogiła, który w młodym wieku / Co słuszna rycerskiemu pokazał człowiekuCo słuszna rycerskiemu pokazał człowieku --- szyk przestawny: pokazał, jakie jest właściwe postępowanie człowieka rycerskiego.. / Przebywszy wprzód z ochoty węgierskie BałchanyBałchany --- dziś popr.: Bałkany.,/ Chodził śmiały najeznik po budzińskie ścianyściana (daw.) --- granica., / Gdzie na harcu nieszczęsnym będąc poimany / Sześć lat miał na Noralbie na nogach kajdany. / Potem, gdy go z pogańskich Bóg ręku wybawił, / Wiek na dworze Janusza Radziwiłła strawił./ Lecz (o czasy nieszczęsne, czasy opłakane!) / Gdy krwią pola guzowskiepola guzowskie --- miejsce bitwy stoczonej 5 lipca 1607 między wojskami królewskimi a armią rokoszu Zebrzydowskiego. były napawanenapawać (daw.) --- poić., / A braterskie szeregi przeciw siebie stały / I grotem, nieszczęśliwi, wnętrza w swych macały, / Przy Rzeczypospolitej na czele wszytkiego/ Wojska krwią pieczętował służby pana swego. / Grób, SławaMężny duch tu złożywszy śmiertelne zewłoki / Sam z sławą nieśmiertelną przeniknął obłoki.