Naborowski, Daniel Marność sławy Kozioł, Paweł Trojak, Roksana Szczęsny, Wojciech Choromańska, Paulina Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/naborowski-marnosc-slawy Daniel Naborowski, Poezje, oprac. Jan Dürr-Durski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1961. Domena publiczna - Daniel Naborowski zm. 1640 1711 xml text text 2014-03-26 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2899.jpg wood yard (CC), marfis75@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2899 Daniel Naborowski Marność sławy Fałsz, PodstępSławaŚwiat obłudny, tu widząc mieszkańca swojego,/ We dnie i w nocy pilnie myśli koło tego, / Jakoby go mógł nakryć zdradnymi sieciami; / Czasem go ponętnymi łudzi rozkoszami, / Czasem też strachem karmi, wnet zaś pochlebuje,/ A żółć z miodem zmieszaną zawsze mu gotuje. / Lecz ty na wszytkie trwogi tak bądź ustalony, / Abyś z obu stronz obu stron --- ze strony szczęścia i nieszczęścia. umysł miał niezwyciężony. / DuszaTak żyj na tym tu świecie, jakby cię nie było, / Co jako masz wykonać, niebo nauczyło,/ Z którego duch twój wzięty, iskierka wieczności; / Ten ci nazadnazad (gw.) --- wstecz, z powrotem pokaże do ojczystej włościwłość --- miejsce zamieszkania, siedziba../ Wątpię, by mu wyrównał z wielkich panów drugi. / Zła śmierci, ciałoś tylko przywłaszczyła sobie, / Lecz sława jego w ciemnym nie została grobie.