Moréas, Jean [Kiedyż wreszcie, rzuciwszy wszystkie zbędne troski...] Ostrowska, Bronisława Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/moreas-kiedyz-wreszcie-rzuciwszy http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26245 Liryka francuska, tłum. Bronisława Ostrowska, seria druga, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911 Domena publiczna - Bronisława Ostrowska zm. 1928 1999 xml text text 2012-05-09 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2841.jpg bumpy leaves 2, ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2841 3MN DCA Jean Moréas [Kiedyż wreszcie, rzuciwszy wszystkie zbędne troski...] pisownia łączna / rozdzielna: wzrokby > wzrok by fleksja: mię > mnie Sielanka, Lato, Arkadia, MarzenieKiedyż wreszcie, rzuciwszy wszystkie zbędne troski/ I nudną pospolitość bezlitosnych miast,/ Będę mógł spocząć w szumnych borów ciszy boskiej,/ Albo na cichym brzegu jezior pełnych gwiazd? MorzeChociaż wolałbym raczej śnić w tym złotym piasku,/ Morze, kolebko słodka mych najpierwszych lat:/ Słuchałbym mew twych dzikich żałobnego wrzasku,/ A wzrok by mi odświeżył pian twych biały kwiat! RozczarowanieAzaliż mnie zadziwiasz, wczesna zimo mroźna!/ Wszakżem roztrwonił wszystek darów wiosny plon,/ I nie legła pod sierpem moja niwa zbożna,/ I inni ścięli pychę mych jesiennych gron...