Adam Mickiewicz Żeglarz Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Dąbek, Katarzyna Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie-zeglarz http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=2476 Adam Mickiewicz, Poezje. [T. 1], Wiersze młodzieńcze; Ballady; Grażyna, Krakowska Spółdz. Wydawnicza, Kraków [1919] Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2010-04-15 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1290.jpg Boats and Yachts, Dominic's pics@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1290 DCA 1DTP 3MN Adam Mickiewicz Żeglarz Morze, Młodość, Dorosłość, Okręt, Obraz świataO, morze zjawisk! Skąd ta noc i słota?/ Była jutrzniajutrznia (poet.) --- jasność poprzedzająca ukazanie się słońca na horyzoncie. i cisza, gdym był bliski brzegu:/ Dziś, jakie fale, jaki wicher miota!/ Nie można płynąć, cofnąć niepodobna biegu:/ Obraz świata, Życie jako wędrówka, Żywioły, Walka, Śmierć, SamobójstwoA więc porzucić korabkorab (poet.) --- łódź, okręt. żywota? Cnota, PięknoSzczęśliwy, czyjej przewodniczą łodzi/ Cnota i Piękność, niebieskie siostrzyce!/ Gdy noc się zgęszcza, wzmagają powodziwzmagają powodzi --- dziś: wzmagają (się) powodzie.:/ Ta puchar daje, ta odsłania licelico (poet.) --- twarz.,/ Tamtej widok oświeca, a tej nektar słodzi. Cnota, SławaSzczęśliwy, samej kto ślubował Cnocie!/ Dopłynie, kędy sławy góruje opokaopoka --- skała; przen. coś, co daje oparcie i pozwala przetrwać.,/ Balsam go rzymskibalsam rzymski --- zasady filozofii rzymskiej (stoicyzm). ukrzepi w ochocie;/ Ale jeżeli Piękność nie zwróci nań oka,/ Dopłynie we krwi i w pocie. Piękno, Pozory, WalkaA komu Piękność całe pokaże oblicze,/ Potem śród drogi zdradliwa odlata,/ Nadziei z sobą marymara --- złuda, widzenie senne. unosząc zwodnicze:/ Ach, jakaż później czczośćczczy --- nic nieznaczący, bezcelowy, płonny; czczość: próżnia, pustka, jałowość. w obszarach świata!/ Już nie dość krzepią i Cnoty słodycze. Zamiast Piękności niebieskiego wschodu,/ Walczyć z ustawnąustawna --- ustawiczna, nieustająca. burzą, jęczeć pośród cienia;/ Zamiast serc czułych, trącać o pierś z lodu,/ Zamiast jej rączek, chwytać za ręce z kamienia,/ I długo śród takiego nie ustać zawoduzawód (daw.) --- tu: zmaganie się, walka.? Zawód tak trudny! zakończyć tak snadniesnadnie (starop.) --- łatwo.!/ Nie będziem dłużej ćmienibyć ćmionym --- tu: pozostawać w ciemnościach, zaciemnieniu., więcej kołatanibyć kołatanym --- być miotanym, rzucanym..../ Dusza, Obraz świata, Czas, Gwiazda, NieśmiertelnośćLecz wszystkoż z nami w tych falach przepadnie?/ Czyliczyli --- tu: czy; czy też. kto raz wrzucony do bytu otchłani,/ Nie zdoła z niej wylecieć ani zginąć na dnie? Przemijanie, Wiara, PrzeczucieCo żyje, niknie --- tak na mnie świat woła.../ Za cóż głos ten wewnętrznej wiary nie wyziębi,/ Że gwiazda ducha zagasnąć nie zdoła/ I raz rzucona krąży po niezmiernej głębi,/ Póki czas wieczne toczyć będzie koła. Walka, Samotność, Przyjaciel, WzrokKtóż to krzyknął od lądu? jakie słychać żale?/ Wyż to, o bracia moi, przyjaciele moi,/ Dotąd stoicie na nadbrzeżnej skale?/ I tak się oko wasze znudzenia nie boi,/ Że aż dotąd patrzycie na mnie i me fale? SamobójstwoJeśli się rzucę, kędy rozpacz ciska,/ Będą łzy na szaleństwo, na niewdzięczność skarga!/ Obłok, Wiatr, Piorun, BurzaBo wam mniej widne te czarne chmurzyska,/ Nie słychać z dala wichru, co tu liny targa,/ Grom, co tu bije, dla was tylko błyska. I razem ze mną, pod strzałami gromu/ Co czuję, inni uczuć chcieliby daremnie!/ SądSąd nasz, prócz Boga, nie dany nikomu;/ Chcąc mnie sądzić, nie ze mną trzeba być, lecz we mnie./ --- Ja płynę dalej, wy idźcie do domu. 17 kwietnia 1821 r.