Mickiewicz, Adam Sonet VII. Ranek i wieczór http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie Sekuła, Aleksandra Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie-ranek-i-wieczor http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=2223 Adam Mickiewicz, Poezje. T. 2, Wiersze z lat 1825-1855 (Pieśni - Sonety - Poezje patrjotyczne, religijne i filozoficzne - Wiersze okolicznościowe - Bajki), Wyd. 2 poprawione, Krakowska Spółdz. Wydawnicza, Kraków 1928 Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2010-04-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1284.jpg Morning light, fotologic@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1284 Adam Mickiewicz Sonety odeskie Sonet VII. Ranek i wieczórRanek i wieczór --- utwór należy do cyklu sonetów powstałych pod bezpośrednim wpływem Petrarki, stanowiących albo poetycką parafrazę utworu poety renesansowego, albo rozwinięcie (jak w tym przypadku) przejętego od włoskiego mistrza motywu. Świt, Słońce, Księżyc, KwiatySłońce błyszczy na wschodzie w chmur ognistych wianku,/ A na zachodzie księżyc blade lice mroczy,/ Róża za słońcem pączki rozwinione toczy,/ Fijołek klęczy zgięty pod kroplami ranku. Miłość niespełniona, Smutek, KochanekLaura błysnęła w oknie, ukląkłem na ganku;/ Ona, muskając sploty swych złotych warkoczy,/ «Czemu --- rzekła --- tak rano smutne macie oczy,/ I miesiąc, i fijołek, i ty, mój kochanku?» W wieczór przyszedłem nowym bawić się widokiem;/ Wraca księżyc, twarz jego pełna i rumiana,/ Fijołek podniósł listki otrzeźwione mrokiem; Znowu stanęła w oknie moja ukochana,/ W piękniejszym jeszcze stroju i z weselszem okiem,/ Znowu u nóg jej klęczę --- tak smutny jak z rana.