Adam Mickiewicz Sonet IV (Nieuczona twa postać, niewymyślne słowa...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie Sekuła, Aleksandra Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie-nieuczona-twa-postac http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=2223 Adam Mickiewicz, Poezje. T. 2, Wiersze z lat 1825-1855 (Pieśni - Sonety - Poezje patrjotyczne, religijne i filozoficzne - Wiersze okolicznościowe - Bajki). - Wyd. 2 poprawione, Krakowska Spółdz. Wydawnicza, Kraków [dr. 1928] Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2010-04-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3243852585_5878c6898f_o.jpg Her Shadow, Nono Fara, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2990 Adam Mickiewicz Sonety odeskie Sonet IV (Nieuczona twa postać, niewymyślne słowa...) Przebranie, Uroda, KobietaNieuczonanieuczony --- tu: niewyuczony, niewystudiowany. twa postaćpostać --- tu: postawa, ułożenie ciała., niewymyślne słowa,/ Ani lice, ni oko nad inne nie błyska,/ A każdy rad cię ujrzeć, rad posłyszeć z bliska;/ Choć w ubraniu pasterki, widno żeś królowaChoć w ubraniu pasterki (...) królowa --- sonet pisany w Odessie, uznawany jest przez badaczy literatury za wspomnienie dawnych spotkań poety z Marylą Wereszczakówną, która na jednym z nich miała rzeczywiście wystąpić w przebraniu pasterki.. FlirtWczora brzmiały i pieśni, i głośna rozmowa,/ Pytano się o twoich rówiennicrówiennica (daw.) --- rówieśnica. nazwiska;/ Ten im pochwały sypie, inny żarty ciska:/ Uczta, Gospodarz, Anioł, Słowo, Poeta, WiedzaTy weszłaś, --- każdy święte milczenie zachowa. Tak śród uczty, gdy śpiewak do choru wyzywał,/ Gdy koła tańcujące wiły się po sali,/ Nagle staną i zmilkną; każdy zapytywał, Nikt nie wiedział, dlaczego w zadumieniu stali./ «Ja wiem --- rzecze poeta --- anioł przelatywał»./ Uczcili wszyscy gościa, --- nie wszyscy poznali.