Mickiewicz, Adam Broń mnie przed sobą samym... http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/liryki-lozanskie Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Stępkowska, Sylwia Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/liryki-lozanskie-bron-mnie-przed-soba http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=2223 Adam Mickiewicz, Poezje. T. 2, Wiersze z lat 1825-1855 (Pieśni - Sonety - Poezje patrjotyczne, religijne i filozoficzne - Wiersze okolicznościowe - Bajki), Krakowska Spółdz. Wydawnicza, Kraków 1928 Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2010-04-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1221.jpg hedgehog, mariaaantonina@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1221 Adam Mickiewicz Liryki lozańskie Broń mnie przed sobą samym... Konflikt, Wiedza, Kondycja ludzka, BógBroń mnie przed sobą samym --- maszże dość potęgi!/ Są chwile, w których na wskroś widzę Twoje księgi,/ Jak słońce mgłę przeziera, która ludziom złotą,/ Brylantową zdaje się --- a słońcu ciemnotą.../ Człowiek większy nad słońce, wie, że ta powłoka/ Złota --- ciemną jest, tylko tworem jego oka.Oko, Przemoc/ Oko w oko zatapiam w Tobie me źrenice,/ Chwytam Ciebie rękami za obie prawice/ I krzyczę na głos cały: «Wydaj tajemnicę!»Bóg, Kondycja ludzka/ Dowiedź, żeś jest mocniejszy, lub wyznaj, że tyle/ Tylko, ile ja, możesz w mądrości i w sile.../ Nie znasz początku Twego, a czyż ludzkie plemię/ Wie, od jakiego czasu upadło na ziemię?/ Bawisz się tylko ciągle, badając sam siebie ---/ Cóż robi rodzaj ludzki? w swych dziejach się grzebie./ Twoja mądrość samego siebie nie dociecze./ A czyliż samo siebie zna plemię człowiecze?/ Jeden masz nieśmiertelność; my czy jej nie mamy?/ I znasz siebie, i nie znasz; my czy siebie znamy?/ Końca Twojego nie znasz; my kiedyż się skończym?/ Dzielisz się, łączysz; i my dzielim się i łączym./ Tyś różny: i my zawsze myślą rozróżnieni./ Tyś jeden: i my zawsze sercem połączeni./ Tyś potężny w niebiosach; my tam gwiazdy śledzim./ Wielkiś w morzach; my po nich jeździm, głąb ich zwiedzim./ O Ty, co świecąc nie znasz wschodu i zachodu,/ Powiedz, czem się Ty różnisz od ludzkiego rodu?/ Toczysz walkę z szatanem w niebie i na ziemi;/ My walczym w sobie, w świecie z chęciami własnemi./ Ty sam na siebie wdziałeś raz postać człowieka./ Powiedz, czyś wziął na chwilę, czyś ją miał od wieka!