Mickiewicz, Adam Do D. D. Elegia Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Dąbek, Katarzyna Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://www.wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie-do-d-d-elegia http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=2223 Adam Mickiewicz, Poezje. T. 2, Wiersze z lat 1825-1855 (Pieśni - Sonety - Poezje patrjotyczne, religijne i filozoficzne - Wiersze okolicznościowe - Bajki), Wyd. 2 poprawione, Krakowska Spółdz. Wydawnicza, Kraków 1928 Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2010-04-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1265.jpg Summer's sass, t r e v y@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1265 DCA DC.WL-P 1DTP 3MN Adam Mickiewicz Do D. D. Elegiaelegia --- utwór liryczny o tematyce żałobnej, pożegnalnej. Dusza, CierpienieGdybyś ty na dzień jeden była w mojej duszy.../ Na dzień cały? Nie --- takiej nie życzę katuszy./ Gdyby godzinę tylko... szczęśliwe stworzenie,/ Poznałabyś natenczas, co to jest cierpienie!/ Myśli me na torturach, w uczuciach mych burza:/ To mi gniew serce miota i czoło zachmurza,/ To mię smutek w ponure zadumanie wtrąca,/ To nagle oczy zaćmi żalu łza gorąca./ Ty albo od mych gniewów uciekasz ze wstrętem,/ Albo lękasz się nudy z żałośnym natrętem. Ty mię nie znasz, namiętność zaćmiła me lice:/ Ale spojrzyj w głąb duszy! Tam znajdziesz skarbnice/ Czułości, poświęcenia, łagodnej dobroci/ I wyobraźni, która ziemską dolę złoci./ Dziś ich nie możesz dojrzeć. --- Wszak i na dnie fali,/ Kiedy ją wicher zmięszazmięsza --- dziś popr. 3 os. lp.: zmiesza., kiedy piorun pali:/ Czyż widać kraśnekraśny --- piękny, ładny. konchy koncha --- muszla., perłowe jagody?/ Nim mię osądzisz, czekaj słońca i pogody!/ O, gdybym zyskał pewność, że jestem kochany,/ Gdybym z serca na chwilę wygnał bojaźń zmiany,/ Którą mię straszy nieraz doświadczana zdrada!/ O, niech będę szczęśliwym, będziesz ze mnie rada! Kochanek, Kochanek romantyczny, SługaJak duch, przez dzielnej wróżki zaklęty wyrazy,/ Żyłbym twoje wypełniać, zgadywać rozkazy;/ A jeżeliby czasem duma rozdąsana/ Kazała poddanemu udać humor pana:/ Śmiej się luba! Choć duma przyznać się zabrania,/ Sługą będę; cóż miałbym do rozkazywania?/ Abyś raczyła chwilą dłużejchwilą dłużej --- dziś: chwilę dłużej. ze mną bawić,/ Podług mej woli suknię i włosy poprawić;/ Abyś drobnych zatrudnień odbiegła domowych/ Słuchać starych oświadczeń i piosenek nowych:/ Wszystko byś niewielkimi dokazała trudy,/ Godziną cierpliwości, półgodziną nudy,/ Albo chwilką udania. Kiedy będę mniemać,/ Że słuchasz rymów moich, ty mogłabyś drzemać;/ Choć oczy twoje będą co innego znaczyćznaczyć --- tu: wyrażać.,/ Ja chcę w nich dobro czytać, na lepsze tłumaczyć./ W twe ręce powierzywszy moją przyszłą dolę,/ Na twym złożyłbym łonie mój rozum i wolę./ Pamiątki nawet serce głęboko zagrzebie,/ Aby nigdy nic nie czuć oddzielnie od ciebie./ Wtenczas by dziki zapęd, co mną dotąd miota,/ Wypadł z duszy, jak z łodzi miotanej niecnotaniecnota --- osoba lekkomyślna a. złośliwa (postępująca niecnotliwie).,/ Który burze sprowadza i bałwany pieni./ Życie jako wędrówka, MorzePłynęlibyśmy cicho po życia przestrzeni,/ Chociażby los groźnymi falami powiewał,/ Jak syrena bym nad nie wzbijał się i śpiewał.