Mickiewicz, Adam Sonet I. Przypomnienie Sekuła, Aleksandra Trzeciak, Weronika Myszkowska, Monika Ołtusek, Paulina Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie-przypomnienie http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=2223 Adam Mickiewicz, Poezje. T. 2, Wiersze z lat 1825-1855 (Pieśni - Sonety - Poezje patrjotyczne, religijne i filozoficzne - Wiersze okolicznościowe - Bajki), Wyd. 2 poprawione, Krakowska Spółdz. Wydawnicza, Kraków [dr. 1928] Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2022-05-20 polhttps://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6952.jpg Saturn, D3RX@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6952 Adam Mickiewicz Sonety odeskie Sonet I. Przypomnienie Lauro! Czyliż te piękne wieków naszych lata/ Jeszcze się kiedy twojej malują pamięci,/ Kiedyśmy sami tylko i sobą zajęci,/ Dbać nie chcieli o resztę obcego nam świata? Chłodnik, co się zielonym jaśminem wyplata,/ Strumień, co z miłym szmerem po łące się kręci:/ Miłość, Erotyzm, Noc, Księżyc, RozkoszTam nas często, wzajemne tłumaczących chęci,/ Późnej nocy miłosna osłoniła szata. A księżyc spod bladego wyjrzawszy obłoku,/ Śnieżne piersi i złote rozświecał pierścienie,/ Boskiego wdziękom twoim przydając uroku. Wtenczas serca porywa słodkie zachwycenie,/ Usta się spotykają, oko ginie w oku,/ Łza ze łzą i z westchnieniem miesza się westchnienie!...