Mickiewicz, Adam Do*** na Alpach w Splügen 1829 http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mickiewicz-to-upon-the-alps-in-splugen-1829/ Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mickiewicz-do-na-alpach-w-splugen-1829 https://pl.wikisource.org/wiki/Poezye_Adama_Mickiewicza._T._1._(1899) Adam Mickiewicz, Poezye, Nakład Księgarni G. Gebethnera i Spółki, Kraków 1899. Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2013-05-06 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2463.jpg Chain on a peeling bench, longhairbroad@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2463 DCA 1DFH Adam Mickiewicz Do*** na Alpach w Splügen 1829 Nigdy, więc nigdy z tobą rozstać się nie mogę!/ Morzem płyniesz i lądem idziesz za mną w drogę,/ Na lodowiskach widzę błyszczące twe ślady/ I głos twój słyszę w szumie alpejskiej kaskady,/ I włosy mi się jeżą, kiedy się oglądam,/ I postać twoję widzieć lękam się i żądam. Niewdzięczna! Gdy ja dzisiaj, w tych podniebnych górach./ Spadający w otchłanie i niknący w chmurach,/ Wstrzymuję krok, wiecznymi utrudzony lody./ I oczy przecierając z lejącej się wody,/ Szukam północnej gwiazdy na zamglonym niebie,/ Szukam Litwy i domku twojego, i ciebie;/ Niewdzięczna! może dzisiaj, królowa biesiady,/ Ty w tańcu rej prowadzisz wesołej gromady,/ Lub może się nowymi miłostkami bawisz,/ Lub o naszych miłostkach śmiejąca się prawisz,/ Powiedz, czyś ty szczęśliwsza, że ciebie poddani,/ Niewolnicze schylając karki, zowią Pani!/ Że cię rozkosz usypia i wesołość budzi,/ I że cię nawet żadna pamiątka nie nudzi?/ Czy byłabyś szczęśliwsza, gdybyś, moja miła,/ Wiernego ci wygnańca przygody dzieliła?/ Ach! Ja bym cię za rękę po tych skałach wodził,/ Ja bym trudy podróżne piosenkami słodził,/ Ja bym pierwszy w ryczące rzucał się strumienie/ I pod twą nóżkę z wody dostawał kamienie./ I przeszłaby twa nóżka wodą nie dotknięta,/ A całowaniem twoje ogrzałbym rączęta./ Spoczynek by nas czekał pod góralską chatą:/ Tam zwleczoną z mych barków okryłbym cię szatą,/ A ty byś przy pasterskim usiadłszy płomieniu/ Usnęła i zbudziła na moim ramieniu.