Mickiewicz, Adam Koza, kózka i wilk Kowalska, Dorota Sekuła, Aleksandra Dziubi Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Epika Bajka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z książki udostępnionej przez Aleksandrę Sekułę. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mickiewicz-bajki-koza-kozka-i-wilk Poezye Adama Mickiewicza wydane w setną rocznicę urodzin wieszcza 1798-1898, Tom II, Nakładem Wydawnictwa Dzieł Ludowych Karola Miarki, Mikołów [b.d.] Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2014-03-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/Head_of_Capra_falconeri_heptneri_in_Liberec_Zoo.JPG Head of Capra falconeri heptneri in Liberec Zoo, Frettie, CC BY-SA 3.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2881 YFJ YFV 1DTP 3MN 6RA Adam Mickiewicz Dokonano uwspółcześnień z zakresu: pisowni łącznej / rozdzielnej (niemasz > nie masz; Podejdź że > Podejdźże); pisowni spółgłosek dźwięcznych / bezdźwięcznych (francuzkiej > francuskiej); interpunkcji - dodano przecinek (Pilnujże drzwi, aż wrócę). Uzupełniono cudzysłowy w pierwszej wypowiedzi kozy. Koza, kózka i wilk Z Lafontaine'a Matka, Córka, NiebezpieczeństwoSąsiadka koza, ta co to rozwódka,/ Z rodu Ostrożanka, a tak rześka czołem,/ Że umie łeb za łeb rozmówić się z wołem,/ I nie da lada wilkuwilku --- dziś popr. forma C. lp: wilkowi. brać się do podbródka,/ Wczoraj w las idąc zbierać na domu potrzebę/ Rokitę czy łupią skórkę,/ Na gospodarstwie zostawiła córkę,/ Której jest na imię Bebe./ A że młodym osobom pod niebytność matki/ Rozliczne grożą przypadki,/ Nakazuje dziecku srogo:/ «Nie ruszać mi za próg nogą/ I nie przyjmować nikogo, nikogo./ Jest tu wilk w okolicy; mam go w podejrzeniu,/ Że zamyśla o czem brzydkiemczem brzydkiem --- daw. forma Msc.lp r.n.; dziś popr.: czymś brzydkim.;/ Pilnujże drzwi, aż wrócę i dam znak kopytkiem,/ Wołając cię po imieniu:/ Bebe! Lepiej że zgrzeszym ostrożności zbytkiem,/ Niż gdyby miało kiedy być przysłowiem trzodzie:/ Mądra koza po szkodzie». O wilku mówiono w izbie,/ A wilk tuż siedział na przyzbieprzyzba --- wał ziemny przy podmurówce, często z miejscem do siedzenia, np. ławeczką, przy daw. chacie wiejskiej.;/ Podsłuchał. Matka z domu, a on wnet do córki:/ Stuk i puk we drzwi komórki./ Wilk zwykle wyciem łaje albo grozi;/ Lecz gdy prosić ma potrzebę,/ Nieźle udaje śpiew kozi;/ Więc jako mógł najkoziej odezwał się: «Bebe!/ Otwórz!». A kózka na to: «Przepraszam, nie można,/ Mamy nie masznie masz (tu daw.) --- nie ma., jestem sama»./ On znowu: «Bebe, otwórz, to ja, mama»./ Na to znów kózka ostrożna:/ «Głos wprawdzie matczynmatczyn --- matczyny, należący do matki.; ale czyś ty matka/ Jak mogę wiedzieć, gdy zamknięta klatka?/ Podejdźżepodejdźże --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że. tu i przez to pod progiem korytko/ Pokaż mi na znak kopytko». / Wilk odszedł, klnąc Bebe i mać jej z ruska brzydko. ObyczajeTa bajka jest po całym świecie znana z treści;/ Lecz żeby ją dać poznać polskiej płci niewieściej,/ Udawajmy, że wzięta z francuskiej powieściUdawajmy, że wzięta z francuskiej powieści --- pod koniec XVIII i w XIX w. powieści francuskie stanowiły ulubioną lekturę kobiet z wyższych sfer w Europie..