Mickiewicz, Adam Chłop i żmija Gwardys, Mateusz Sekuła, Aleksandra Gwardys, Mateusz Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Epika Bajka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z książki udostępnionej przez Aleksandrę Sekułę. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mickiewicz-bajki-chlop-i-zmija Poezye Adama Mickiewicza wydane w setną rocznicę urodzin wieszcza 1798-1898, Tom II, Nakładem Wydawnictwa Dzieł Ludowych Karola Miarki, Mikołów [b.d.] Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2014-03-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/Montivipera_raddei_pair_2.jpg Montivipera raddei (pair 2), TimVickers, public domain http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2880 DCA 3MN Adam Mickiewicz Chłop i żmija Z Lafontaine'a W pamiętnikach bestyjo-graficznychbestyjo-graficzny --- obrazujący zachowanie i zwyczaje bestii; bestia (daw.): zwierzę. EzopaEzop --- grecki bajkopisarz, żył w VI p.n.e/ Jest wzmianka o uczynku miłosiernym chłopa/ I o pewnego węża postępku łajdackim. Miłosierdzie, Zdrada, KaraChłop wyszedł zimnym rankiem po chrośniakchrośniak --- chruśniak, chrust. do sadu,/ Aż tu pod bramą wąż mu do nóg pada plackiem:/ Przeziębły, wpół skostniały, przysypany szronem,/ Już zdychał, już ostatni raz kiwnął ogonem./ Chłop zlitował się nad tą mizeryjąmizeryja --- dziś: mizeria; bieda, nieszczęście. gadugadu --- dziś popr. forma D.lp: gada.:/ Wziął go za ogon, niesie nazadnazad (daw., gw.) --- z powrotem. w chatę,/ Kładzie go na przypiecku,/ Podściela mu kożuszek jak własnemu dziecku/ (Nie wiedząc, jaką weźmie od gościa zapłatę);/ Póty dmucha, póty chucha,/ Aż w nieboszczyku dobudził się ducha./ Nieboszczyk wąż jak ożył, tak się wnet nasrożył:/ Rozkręcił się, do góry wyprężył się, syknął/ I całym sobą w chłopa się wycelawycelać --- celować.,/ W swojego dobrodzieja, w swojego zbawiciela/ I wskrzesiciela!/ «A to co się ma znaczyć --- zdziwiony chłop krzyknął ---/ To ty w nagrodę dobrego czynu/ Jeszcze chcesz mnie ukąsić? A ty żmii synu!»/ I wnet porwawszy dubasadubas --- z litewskiego: nóż wielki, siekacz.,/ Tnie węża raz pod ucho, drugi raz w pół pasa./ Odleciał ogon w jeden, a pysk w drugi kątek;/ Rozpadło się żmijisko na troje żmijątek./ Darmo drgają/ I biegają,/ Ogon za szyją, za ogonem szyja;/ Już nie zmartwychwstanie żmija. Przytrafia się to często, że dobry człek jaki/ Niewdzięcznika przygarnie;/ Ale trafia się częściej, że niewdzięcznik taki/ Przepada marnie.