http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-mroku-gwiazd-bojan/ Miciński, Tadeusz Bojan 2014-06-06 1989 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonał Wojciech Kotwica, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml pol text Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Tadeusz Miciński zm. 1918 Tadeusz Miciński, W mroku gwiazd, nakł autora, [Kraków] dr. 1922 http://pl.wikisource.org/wiki/W_mroku_gwiazd/Bojan Modernizm Liryka Wiersz http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5222.jpg Nostalgic river shot, Martin Brigden@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5222 0.3 Wiersz należy do cyklu pt. "Zatoka tęcz" (->dzieło nadrzędne? część?), wydany razem z innymi cyklami w tomiku "W mroku gwiazd". Tadeusz Miciński Zatoka tęcz Bojan Patrz, mój synu --- kry płyną wśród bezbrzeżnej rzeki ---/ nad nią drzewa z gałęzi obcięte --- kaleki./ Patrz, mój synu --- nie wody szumią, lecz pacierze ---/ nie kry płyną --- lecz z sztandarów obdarci rycerze./ Nie kamienie --- ale maski tam grabarzy ---/ nie jodłowych lasów drżenie ---/ lecz śpiew budzonych pod ziemią cmentarzy./ Nie sierpy dzwonią --- ale noże ---/ nie mgły czernią --- ale się wali na nas czarne morze. Nie myśl, że Bóg nas rzucił wśród powodzi,/ jako szczenięta. Przy Tobie dwa duchy dziewicze ---/ jedna Cię umarłego położy na znicze,/ a druga Cię, jak matka na nowo odrodzi. Jest Bóg maluczkich i tryumfatorów ---/ Bóg tajemnic nad niebem Twej duszy/ i Bóg trzeci --- okropny --- Bóg pozorów ---/ i On hufcem najedzie i pod kopytami skruszy. Ja stary umrę --- a umarli rządzą/ w ogrojcach życia, jako pasieczniki ---/ ptaki nie mają dróg --- lecz nie błądzą ---/ dusza ma własne gwiazdy i tajniki ---/ a teraz idź, witeziu.