Miciński, Tadeusz Strach Sekuła, Aleksandra Kozioł, Agnieszka Rawska, Aneta Kozioł, Agnieszka Choromańska, Paulina Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/micinski-strach Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947 Domena publiczna - Tadeusz Miciński zm. 1918 1989 xml text text 2013-01-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2410.jpg Evening Comes, St0rmz@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2410 Tadeusz Miciński Strach WiatrStrach, WizjaW mroku się idzie tam --- kiedy wyje wiatr./ Zwiotszałazwiotszały (daw.) --- zestarzały, zniszczony. kuźnia wśród rozstajnych dróg./ Za dnia nie ujrzysz jej ---/ hej --- hej ---/ wyje wiatr./ Noc mroźna --- wiatr wyrywa pnie,/ sosny do ziemi gnie./ Za cmentarzem bije młot ---/ głuchy grzmot./ Kuj żelazo,/ kuj żelazo ---/ okute serce nie pęka./ Skradam się --- pod chaszcząchaszcza --- dziś: gąszcz. zwalonych drzew ---/ przez rozorane nawałnicą skibyskiba --- dziś: część ziemi odrzucona na bok przez pług. ---/ do samej ściany, gdzie połyska żar./ Dziura jest w dylachdyl --- drewniana belka.: widzę ---/ niski człowieczek ---/ (chwilami wyrasta nad chmury)/ z oczyma jak dwa lochy bez dna ---/ w wyschłych piszczelach rąk/ dźwiga młot ---/ i podnosi z wolna ---/ jak nakręcona figura woskowa ---/ zaś opuszcza nagle z potęgą ---/ w straszne zębate kowadło,/ na którym się wzdryga/ rozkrwawiona hostiahostia (łac.: ofiara) --- okrągły opłatek z mąki pszennej; niekwaszony (przaśny) chleb używany podczas mszy świętej w kościele katolickim; hostia według dogmatów katolickich w czasie obrzędu mszy staje się prawdziwym ciałem Chrystusa../ Ona oddycha, jak serce ---/ ona się przyczaja w sobie --- i kurczy ---/ w blasku rozbryzganych płomieni/ twarz bledsza od lilij/ wschodniego księcia./ Oczy gasną cicho, jak księżyc na morzu,/ tuląc się w wiekuisty bezmiar czarnych szafirów./ Ziemia się rozwarła/ i jęłojąć (daw.) --- zacząć. zapadać oberwiskooberwisko --- osuwisko, klif. meteorów/ w ziejącą wśród głazów szczelinę./ A straszny ślepiec odepchnął kupę żużli nogą/ i przez bór pędzi ---/ i znowu powraca ---/ sosny szumiące ugina jak rżysko./ Moje oczy stały się podobne do dwojga/ zamarzłych okien./ On nie widzi ---/ nie ogląda się ---/ lecz szuka czegoś niewidomy ---/ i wygrzebuje coś skrytego w ziemi ---/ wtem wicher uderzył żelaznym skrzydłem/ i runął --- zawalił się dach./ --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- Idę śpiąc ---/ nogi mam jak ciężkie czarne trumny./ Słyszę dźwięk trąbki/ i skowyt ogarów ---/ siadłem w rowie ---/ głowa mi opadła:/ idę już tak od wieków ---/ przeklęty --- bez winy./ I obudził mnie mróz:/ szumi las ---/ gdzie iść?/ droga tu ---/ droga tam ---/ Wlecze się za mną brzydka ropucha./ Szatany z piskiem, jak szczury,/ osuwają się po drzewach ---/ zmyliłem szlak ---/ Senwróciłem w miejsce, gdzie kuźnia./ Popiół zimny ---/ kładnękładnę (daw. forma 3.os.lp) --- dziś: kładę. się na kupie żużli,/ sen okrąża mnie, jak ryś ---/ nie wchodząc/ do wnętrza zmartwiałej, nieruchomej ciszy.