Miciński, Tadeusz Noc majowa Sekuła, Aleksandra Rawska, Aneta Talaga, Katarzyna Choromańska, Paulina Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/micinski-noc-majowa Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947 Domena publiczna - Tadeusz Miciński zm. 1918 1989 xml text text 2013-01-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2412.jpg DSC_5761, jsorbieus@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2412 Tadeusz Miciński Noc majowa Osły w koronach zasiedli na trawie ---/ świetlaki różę całują polną ---/ a śmierć odmiga się w stawie/ i gra piosenkę swawolną./ Efemerydyefemerydy --- jednodniówki, jętki.,/ lećcie w tan ---/ o kwiaty jezior, nereidynereidy (mit. gr.) --- nimfy wodne.!/ na multankachmulłanki --- tu: fletnia z trzciny. w dąbrowie gra PanPan (mit. gr.) --- bożek leśny, czczony szczególnie przez pasterzy../ Efemerydy/ lećcie w tan,/ lećcie w tan ---/ miłosnym splotem/ objęci/ wieczyście młodzi/ i święci ---/ śmiertelnym grotem/ przeszyci --- W migliwej sinej fali/ złote karasie i płotki,/ a cierpliwe zimorodki/ patrzą swym okiem ze stali ---/ a na drzewach stuk czarnych kowali,/ i wśród jarzębin kraśne krzywodzióbki/ i pustułkipustułka --- ptak z rodziny sokołowatych. z oczyma jak hubki ---/ w świście wesołym i śpiewach/ to nad wodą --- to latam po drzewach./ Do nocnej hulanki/ stworzone w lasach polanki./ Wszystkie ptaszki hołd mi czynią,/ bo dziś me śluby z boginią./ I oto nad jeziorem,/ stoim w kwieciu purpurowem,/ łzy szczęścia lejąc z zachwytem i trwogą,/ miłosną płonąc pożogą ---/ ogień ogarnia te prastare drzewa/ i płaczą smolnymi łzami,/ a znajoma --- z mórz polarnych mewa/ aureolą się toczy nad nami./ Ach, szkarłatne pnącze fakirów,/ ach, kaktusów gwiaździste królewny,/ ach, dwa groby szklanne wśród kirów/ i płomień serc naszych powiewny./ Zaszumiał skrzydłami król Gryf/ ze swą kochanką ŁabedąGryf i Łabeda --- postacie ze zmyślonej mitologii kaszubskiej; on ma kształt gryfa, ona łabędzia. ---/ wśród płomiennych rumaków i grzyw/ pędzimy z NomNomy (mit. germ.) --- trzy dziewice, piastunki Losu. chmurnych czeredą ---/ a góry pod nami ---/ a śnieg pianą ---/ jakby z ziemi wytrysnęły fale ---/ a dokoła bezmiar szafirowy ---/ i ogień --- i bór --- i te sowy,/ wpatrzone źrenicą przerażeń,/ co pojęła boski szał wydarzeń./ Ale mi łzy płyną gorące,/ leśne fauny patrzą na mnie drwiące,/ bo ust naszych nie umiemy łączyć,/ i jak rzeka do morza się wsączyć ---/ stoimy w niemej trwodze,/ w zachwycie, w krwawej pożodze,/ a na rękach oplecionych w kwiaty/ sączą się rdzawe stygmaty./ Konające pary jednodniówek/ do nóg mych padają z szelestem,/ a grabarze czarni mrówek/ wloką ich --- w kurytarze pod rdestem./ --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- ---/ Niegdyś błądziłem przez te kolumnady,/ co AbderrahmanAbderrahman --- Abderrahman I, założyciel (755 r.) niezależnego kalifatu w Kordobie, twórca sławnego pałacu Alkazar w Sewilli i meczetu w Kordobie. tworzył ukochanej,/ w ametystową noc Szecherezady,/ gdy w niebiosach płoną talizmany ---/ --- --- --- usłyszałem ryk osła ---/ ach, jak rozpaczliwy ---/ jak flet przedęty, dziki i chrapliwy./ Lecz nigdy w ludzkiej krtani/ taka dusza nie wyrosła,/ taki jęk potępieńca z otchłani./ Ja z nim nie pójdę w zawody,/ lecz wszystkim radzę! ---/ Efemerydy,/ lećcie w tan ---/ kwiaty jezior, nereidy ---/ na multankach w dąbrowie gra Pan.