Desbordes-Valmore, Marceline Wieniec z liści odarty Napierski, Stefan Kowalska, Dorota Lech, Justyna Niedziałkowska, Marta Rawska, Aneta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wieniec-z-lisci-odarty http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26206 Lirycy francuscy, tłum. Stefan Napierski, tom I, wyd. skł. gł. Towarzystwo Wydawnicze J. Mortkowicza, Wraszawa 1936 Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2012-05-09 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1189.jpg fire exits, ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1189 DCA 1DDF 3MN 6RA Marceline Desbordes-Valmore Wieniec z liści odarty pisownia łączna / rozdzielna: zostrożna > z ostrożna Modlitwa, Wierzenia, Dziewictwo, PrzebaczenieWieniec, odarty z liści, wreszcie zanieść muszę/ W ogród Ojca mojego, gdzie podmuch szeleści,/ I trwonić długo będę mą klęczącą duszę:/ Ojciec zna leki tajne, by zgładzić boleści. Pójdę, pójdę, przynajmniej zagadam szlochaniem:/ ,,O, spójrz, cierpień nad siły"... Popatrzy z ostrożna,/ Pod bladością bez wdzięku, okiem łzą zalanem,/ Ponieważ jest mym Ojcem, chętnie mnie rozpozna. Powie: ,,Oto ty, duszko, żałobna i miła,/ Czyż krokom zabłąkanym nie starczyło ziemi?/ O, siostro, jam jest Bóstwem; tyś w radości żyła./ Oto domostwo, serce me; nie pogardź niemi! " Łagodności! słodyczy! Ojcze! o, ustronie!/ Dosłyszałeś twe dziecię, gdy samotnie łkało./ Tak, spodziewam się Ciebie, niechaj dotkną dłonie,/ A to, co zatraciłam, posiadasz. Weź ciało. Ty nie odrzucisz liścia, co zamarł w posusze./ Ta zbrodnia ziemi oto odpuszczona w niebie./ Nie przeklniesz dziecka, które rozdało swą duszę,/ By odzyskać ją w winie i anielskim chlebie.