Mallarmé, Stéphane Zjawa Napierski, Stefan Kotwica, Wojciech Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Pozytywizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mallarme-zjawa http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=24425 Stefan Napierski, Lirycy francuscy, tom II, skład główny Towarzystwo Wydawnicze J. Mortkowicza, Warszawa 1937. Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2015-01-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3640800035_f906f315f0_o.jpg dancing Colors!, george erws, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3986 DCA 1DDF 3MN Stéphane Mallarmé Zjawa Uwspółcześniono: pisownię joty: pieszczonem -> pieszczonym; interpunkcję: Śniąc, z smykiem w dłoni, w kwiatów ukojne kielichy, --- -> Śniąc, z smykiem w dłoni, w kwiatów ukojne kielichy ---; Dymiące mgłą, --- snuł mrące, wiolinowe tony -> Dymiące mgłą --- snuł mrące, wiolinowe tony; Ostawiło zerwany sen, --- że go zerwało -> Ostawiło zerwany sen --- że go zerwało. ZimaKsiężyc smutniał. Rój łzawych serafinówserafin --- w chrześcijaństwie anioł z najwyższego chóru niebieskiego. cichy/ Śniąc, z smykiem w dłoni, w kwiatów ukojne kielichy ---/ Dymiące mgłą --- snuł mrące, wiolinowe tony/ Białych łkań, poprzez płatków błękitne korony.../ PocałunekByło święto pierwszego twego pocałunku./ SenA myśl, ma dręczycielka, w balsamicznym trunku/ Smutków pławiła serce na sen tajemniczy:/ Aby nawet bez żalu, bez łez, bez goryczy/ Ostawiłoostawić (daw.) --- zostawić. zerwany sen --- że go zerwało./ Błądziłem więc, wpatrzony w ulicę zszarzałą,/ Gdy nagle --- z słońcem w włosach, przed ulicą ciemną/ W tym wieczorze zjawiłaś się nagle przede mną./ Wspomnienia, Dzieciństwo, ZimaI zdało mi się, że to wróżka, w rondzie światła,/ Która, gdym jeszcze dzieckiem był pieszczonym --- na tła/ Mych pięknych snów z rąk swoich w pąk się stulających/ Siała śnieżne bukiety białych gwiazd pachnących...