M-ski, Adam Nie módlcie się! Dug, Katarzyna Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/m-ski-nie-modlcie-sie Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] zm. 1911 1981 xml text text 2013-01-11 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/10818837245_2a69c762c1_k.jpg Poetry Chairs, Paul VanDerWerf, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4065 DCA 1DTP 3MN Adam M-ski Nie módlcie się! Uwspółcześniono: Leksykę: bolem -> bólem; Pisownię wielką literą: O nie budźcie! bolem jest czuć, żeś pył -> O, nie budźcie! Bólem jest czuć, żeś pył Interpunkcję: O nie budźcie! -> O, nie budźcie!; coś kochać czegoś chcieć! -> coś kochać, czegoś chcieć! Nie módlcie się wy za mną, tu modłów nie potrzeba,/ Bym jeszcze młodą piersią odetchnąć mógł głęboko/ By duch mój śmiały, dzielny, unosił się do nieba/ I stamtąd ku swej ziemi miłośnemiłośne --- dziś popr.: miłosne. zwracał oko! PoetaJeżelim ja nie umarł, jeżeli to możebnemożebne --- możliwe.,/ Muszę się jeszcze zbudzić, jak ogień w łonie skał, / I wulkaniczną pieśnię w krainy śląc podniebne,/ Wypowiem ból wulkanu i piersi ludzkiej szał. Życia mi tylko dajcie! Dajcie szerokie pole/ I drobnych trosk codziennych zerwijcie twardą sieć;/ Puśćcie w świat, gdzie na czołach myśli się skrzą sokole,/ By dźwignąć trud olbrzymi, coś kochać, czegoś chcieć! Poezja, WalkaWtenczas ja sam powstanę i wstrząsnę mym wezgłowiem/ I jak potężny mocarz dźwignę poezji berło,/ I wspomnień się przeszłości oprzędę złotogłowiem/ I ku przyszłości błysnę zaklętą pieśni perłą, Gdy cierń na drogę padnie --- ja cierni nie poczuję;/ W spiżspiż --- twardy stop miedzi, cynku, cyny i ołowiu. twardy się zamienię od skroni aż do stóp;/ Lud cały zamknę w łono, z łez jego broń ukuję/ Zwycięską --- lub zwyciężon jak głaz zalegnę grób. Straszneż te głazy grobów, żywych pokoleń zmora./ Choć wielbi je artysta dla sztuki pełen czci;/ Wszak znacie ból kamienny, ból straszny gladiatora,/ Który przez wieki woła: «O RomoRoma (łac.) --- Rzym., hańba ci!» Ja znam sam tylko jeden mej duszy głębie ciemne,/ I skalę mego głosu i dźwięk mej lutni strun;/ Wy znacie tylko krater, gdzie ognie wrą podziemne,/ Lub granit pokreślony znakami tajnych run. Kędyśkędyś --- gdzieś. snem granitowym sfinksy śpią wśród pustyni,/ I ja śpię. --- O, nie budźcie! Bólem jest czuć, żeś pył:/ Jeśli przyjdzie godzina --- w duszy się cud uczyni,/ I orzeł moc poczuje, by się ku niebu wzbił. Lecz jeśli ból przebyty to serce już spopielił,/ Jeśli po skarbach piękna został nadgrobny głaz ---/ Gdyby słuchano z góry --- błagać bym się ośmielił:/ «Zagaś skrę mego życia, zbliż znicestwieniaznicestwienie (daw.) --- unicestwienie, zniszczenie. czas!»