<utwor>
<rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/lukian-dialogi-wybrane-wstep/">

<dc:creator xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Witwicki, Władysław</dc:creator>
<dc:title xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Wstęp [Lukian, Dialogi wybrane]</dc:title>

<dc:date xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">2025-06-10</dc:date>
<dc:publisher xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Wolne Lektury</dc:publisher>
<dc:description xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Publikacja wydana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl).</dc:description>

<dc:format xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">xml</dc:format>
<dc:type xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">text</dc:type>
<dc:language xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">pol</dc:language>

<dc:subject.period xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Współczesność</dc:subject.period>
<dc:subject.type xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Epika</dc:subject.type>
<dc:subject.genre xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">dialog</dc:subject.genre>

<dc:identifier.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lukian-dialogi-wybrane-wstep/</dc:identifier.url>
<dc:relation.isPartOf xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">http://www.wolnelektury.pl/lektura/lukian-dialogi-wybrane</dc:relation.isPartOf>

<dc:source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Lukian z Samosaty, Dialogi wybrane, tłum. Władysław Witwicki, Wrocław, Książnica-Atlas, 1949</dc:source>
<dc:source.URL xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">https://polona2.pl/item/dialogi-wybrane,OTA1MTA5NQ</dc:source.URL>
<dc:rights xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Domena publiczna - Władysław Witwicki zm. 1948</dc:rights>
<dc:date.pd xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">2019</dc:date.pd>

<dc:contributor.editor xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xml:lang="pl">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.technical_editor>

    <dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7870.jpg</dc:relation.coverImage.url>
    <dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Lucianus van Samosata en de Satire Titelpagina voor Lucianus Samosatenis, Opera, 1743, RP-P-OB-65.211, Jacobus Wetstein, domena publiczna</dc:relation.coverImage.attribution>
    <dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7870/</dc:relation.coverImage.source>
    </rdf:Description>
</rdf:RDF>

<opowiadanie>

<autor_utworu>Lukian z Samosaty</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Dialogi wybrane</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>Wstęp</nazwa_utworu>

<akap>Lukian to nie historyk i nie badacz kultury, tylko felietonista, satyryk, humorysta piszący ustępy, które by dziś nosiły tytuł: ,,Migawki", ,,Podsłuchane", ,,Reportaże z tamtego świata", ,,Przez moje okno", ,,Szkice obyczajowe", ,,Szkice sceniczne" itp.</akap>

<akap>Lukian pochodził z syryjskiego miasta Samosaty<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q1026347"/> nad zachodnim brzegiem Eufratu<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q34589"/>. Urodził się około 125 po Chr. Jako chłopak objawiał pewne zamiłowanie do modelowania i zaczął nawet terminować u swego wuja, który był rzeźbiarzem, ale zraził się prędko do rzeźby, przy której walały mu się ręce i ubranie, a wuj był brutalny. Postanowił poświęcić się literaturze i wymowie<pe><slowo_obce>wymowa</slowo_obce> --- tu: retoryka, umiejętność przemawiania.</pe>, i na tym polu zrobił karierę. Przeniósł się do Rzymu<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q220"/> jako adwokat, działał czas jakiś w Lyonie<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q456"/>, dłuższy czas bawił w Atenach<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q1524"/> i miał posadę rządową w Egipcie<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q79"/>. Wielkim powodzeniem cieszyły się jego <tytul_dziela>Rozmowy bogów</tytul_dziela>, <tytul_dziela>Rozmowy nieboszczyków</tytul_dziela><pe><slowo_obce>Rozmowy nieboszczyków</slowo_obce> --- dziś w kulturze polskiej funkcjonujące pod tytułem <tytul_dziela>Rozmowy zmarłych</tytul_dziela>.</pe>, <tytul_dziela>Rozmowy dziewcząt publicznych</tytul_dziela><pe><slowo_obce>Rozmowy dziewcząt publicznych</slowo_obce> --- dziś w kulturze polskiej funkcjonujące pod tytułem <tytul_dziela>Rozmowy heter</tytul_dziela>.</pe>, satyry prozą, humoreski i refleksje nad religią starożytnych i obyczajami.</akap>

<akap>Jest to pisarz inteligentny, bystry, dowcipny, o żywej wyobraźni, spostrzegawczy, umie pisać krótko i dosadnie. Często próbuje naśladować Platona<pe><slowo_obce>Platon</slowo_obce> (427--347 p.n.e.) --- filozof grecki, kluczowa postać w rozwoju filozofii; uczeń Sokratesa, nauczyciel Arystotelesa; twórca idealizmu filozoficznego, założyciel szkoły zwanej Akademią Platońską; swoje poglądy wyrażał w formie dialogów.</pe>. Daleki od wszelkiej mistyki, trzeźwy --- przypomina ludzi z wieku osiemnastego. W księdzu biskupie Krasickim<pe><slowo_obce>Krasicki, Ignacy</slowo_obce> (1735--1801) --- poeta, prozaik, komediopisarz i publicysta, jeden z głównych przedstawicieli polskiego oświecenia; biskup warmiński i arcybiskup gnieźnieński.</pe> znalazł naśladowcę i tłumacza. Nie jest wykwintny; bywa brutalny i odrażający w swym realizmie. Sympatyzuje z biedakami, wilkiem patrzy na bogaczów i panów tego świata, i to w nim przypomina przypowieść o Łazarzu i bogaczu z ewangelii<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q840339"/><pe><slowo_obce>przypowieść o Łazarzu i bogaczu z ewangelii</slowo_obce> --- w której po śmierci żebrak Łazarz zostaje przeniesiony przez aniołów do nieba ,,na łono Abrahama", zaś zmarły bogacz cierpi w płomieniach Otchłani (Łk 16, 19--31).</pe>, ale daleki jest Lukian od wszelkiego mesjaństwa i od urojeń religijnych. To, że się jego pisma przechowały przez wieki średnie, świadczy, jak musiał się podobać nawet w okresie romańszczyzny<pe><slowo_obce>romańszczyzna</slowo_obce> --- sztuka romańska: styl w europejskich sztukach plastycznych XI--XII wieku.</pe> i gotyku, i to w zaciszach klasztornych. W Polsce przekładał go fragmentami po Krasickim Butrymowicz i robił to bardzo pięknie.</akap>

<akap>Lukian ma wartość nie tylko dlatego, że daje obraz pewnych poglądów swojej epoki. On ludzi inteligentnych skłania i dziś do myślenia, a robi to w sposób obrazowy, plastyczny i barwny. Mniej inteligentnych gorszy. Trzeba z nimi współczuć, ale można to przeboleć.</akap>

<akap>Z lektury Lukiana skorzystać potrafi najlepiej ktoś, kto się naprzód zapozna z mitologią Greków i Rzymian, np. z książki Parandowskiego pod tym tytułem, i z historią filozofii greckiej z podręcznika prof. Tatarkiewicza lub dr I. Dąmbskiej. Przydadzą mu się pisma Platona, dostępne dziś i w polskim języku. Lukian stale pisze pod wrażeniem ustępów z Platona, jakby go udawał na żart albo szkicował miniatury na marginesach dialogów platońskich.</akap>

</opowiadanie></utwor>