Lipszyc, Jarosław kamera obskóra Kozioł, Paweł Sekuła, Aleksandra Kopeć-Gryz, Aleksandra Cichecka, Martyna http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-poczytalnia-dlugie/ 2021-12-28 Wiersz Współczesność Liryka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-poczytalnia-kamera-obskora/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Jarosław Lipszyc, Poczytalnia, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 2000. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/Olga_Bozna%C5%84ska_-_Town_Buildings_I_-_MNK_II-b-761_-_National_Museum_Krak%C3%B3w.jpg Zabudowania miejskie, Olga Boznańska, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6351 Jarosław Lipszyc kamera obskóracamera obscura (łac.) --- ciemna komnata; nazwa prototypu aparatu fotograficznego: światłoszczelnej skrzynki z otworkiem, rzutującej obraz na jedną ze ścian. 1 więc dobrze będziemy/ zmieniać perspektywę emocjonalny odjazd/ i zwolnione tempo przeżuwania/ słów całkiem przyzwoicie wypełnionych treścią/ żołądkową/ gorzką i pestkówką będziemy/ wyciągiem z sennego wiśniowego serca/ (jak proporzec chorągiew pułk zabójczych myśli/ na sekundę/ niebo zawisło w wyciągniętych i unieruchomionych gipsem rękach) aż pękną brzuchy mięsożernych słów/ i kanibale zaludnią puste sieci neuronowe miast/ spojrzeć w lustro zaznaczyć pianą kraniec strefy cięcia i mocno pociągnąć ostrzem obraź obraz/ te lustra popękały i nie będziemy się mogli tłumaczyć iluzją wyobrażeniem spacerem i potem/ staniemy twarzą w twarz ręka w rękę policzek/ nie obraź tego sobie zbyt wyraźnie to prawdziwy polip w gardle 2 jeden ucieka drugi ściga go wzrokiem/ krok zagubionych kotów i rozbitych małżeństw/ kiedy najpierw wbija się nóż między dwie płaskie skorupki a potem/ z ostrym trzaskiem (a fe! kt) przekręca wszystko maszynka do mięsa/ nagie jądro rozpaczliwie się kurczy pod cytrynowym sokiem / czyn niegodny synów Noego / sos wsiąka w serwetki i w końcu/ żadnych uczuć wyższych 3 (albo chmury argonu) ten trudny styk rozumu i niedowiarka/ który trzeba spawać w osłonie gazów szlachetnych (bardzo)/ trzeba spać i być w tym śnie zaszlachtowanym/ żeby się przebrała/ i wreszcie wyszła/ ten trudny styk na którym parują bity nikną okręty z ekranów radarowych/ udar słoneczny wielkie waciane palce i głowy/ ciągle te rozchwiane głowy / ci argonauciargonauci (mit. gr.) --- bohaterowie, którzy pod przewodnictwem Jazona wyprawili się do Kolchidy po złote runo, m.in. Herakles, Tezeusz, Orfeusz, Kastor i Polluks; przen.: wędrowcy.