Lipszyc, Jarosław Spać Kozioł, Paweł Sekuła, Aleksandra Kopeć-Gryz, Aleksandra Cichecka, Martyna http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-bolion-w-kostce/ 2021-12-28 Wiersz Współczesność Liryka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-bolion-w-kostce-spac/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Jarosław Lipszyc, bólion w kostce, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1997. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/Karol_Hiller_-_Kompozycja_BA220_-_Google_Art_Project.jpg Kompozycja BA220, Karol Hiller, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6352 Jarosław Lipszyc Spać 1 Na wysuniętych w przedpokoje łóżkach nowy sen/ Jak diody kolorowy jak diady lukrowany jak durna hipostazahipostaza (filoz.) --- pojęcie abstrakcyjne traktowane jak konkretny, jednostkowy byt./ A przecież/ Przez wyżymaczkę snu przeciśnięty/ Sunący przez sale białą sanną snu/ Salwujący się świstem twarzy w ścisk matek mam/ Zawsze ten sam senny śmiechu arsenał łask/ Arszenik zamkniętych oczu/ Jeszcze tysiąc innych maszyn obronnych gambitów defensywnych zagrywek/ Robaków wielkich i majestatycznych jak obraza majestatu jak rak prostaty/ Sporadyczne przypadki dżumy czarne perły pcheł chitynowi / robotnicy czytający KierkegaardaKierkegaard, Søren Aabye (1813--1855) --- duński filozof, poeta, teolog; prekursor filozofii egzystencjalnej w chrześcijańskiej odmianie, kontynuował niektóre myśli zaczerpnięte z św. Augustyna, Pascala i Schellinga. Dzieła: Bojaźń i drżenie, Albo-albo, Okruchy filozoficzne./ Rekwizytornia / Kroków raz w przód dwa w Stało się/ Słowa jak domy wgryzają się między kamienie Gwizdów wygwiażdżonych na refleksję/ Refleksy białych nocy na szkle rżniętym w doskonałą przezroczystość/ Zaciśnij wargi powiek powiedz nie nie mów 2 Pokój poprzecinany nitkami igłą zszyte dzbanki lalki lampy oddziały tekturowych okładek/ Powiązane cyfry ze szramami wszystkie czasy świata farby i żłobienia ścian/ Jeden idealny kształt/ Korpus na płótnie leży/ Ręce przepływają w tułów zmęczony kwiat gładko opiętej skóry Globusów przebijanych drutem sznurów korali jak magazyn wydawnictwa kartograficznego/ Nikt rozsypanych nie zbierał/ Marszem oś świata przechodziła przez źrenicę jak wiertło Smoki żywiące się białym peryferyjnym piaskiem/ Szarym brązowym najżyźniejszym czarnoziemem piach w oczach/ Oczy w piachu! Na drut globusów nikt nie wbijał 3 Biedne głowy/ Znające nadgarstki madonn ich długie palce zatrzaśnięte w / rodowych pierścionkach w pieczęcie na złożonych/ kartkach/ Karnawał w dudnieniu bębnów i czyneli/ Głowy co tkwią w swoich miejscach zamiast świecić Są kratery o których nie mówią/ Usta zajęte opisywaniem wysoko zadartych głów/ Opasywaniem językiem rozpasanych wszechnic zaoranych łąk Są kratery w których przewieszone i opatrzone nową metką głowy/ Wbijają gwoździe wzroku w ziemię Ślepe odnogi ascetów i śpiewaków Nienaruszone nakazy/ Elektryczny nóż tnący wolę na harmonijne krzywe 4 Spirytualny obrzęd snu dla/ Czego nie widać Ten kosmos oblegający nasz luksusowy ogród/ Odgrodzony od mocy i nocą opuszczony w rwane na strzępy płaczu transparenty możności/ Morze W ogrodzie rozłożone na wznak łąki złożenie znaczący cały miar armia zaklęć/ Uwieńczonych indyjskimi ziołami słońcem łańcuchem związanych zdarzeń