Lipszyc, Jarosław Rozwodzić Kozioł, Paweł Sekuła, Aleksandra Kopeć-Gryz, Aleksandra Cichecka, Martyna http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-bolion-w-kostce/ 2021-12-28 Wiersz Współczesność Liryka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-bolion-w-kostce-rozwodzic/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Jarosław Lipszyc, bólion w kostce, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1997. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/Karol_Hiller_-_Kompozycja_BA220_-_Google_Art_Project.jpg Kompozycja BA220, Karol Hiller, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6352 Jarosław Lipszyc Rozwodzić preludium:/ rano porani nas brzytwą brzasku/ potop który po nas niechybnie przyjdzie 1 brodząc w zdaniach stanowczo zbyt prostych powtarzaliśmy / że odpowiedzi wyuczone na pamięć i pytania o tożsamość tylko w okolicach świtu a ty to naprawdę jesteś moim ojcem?/ niektóre z odpowiedzi nie dają się zapamiętać zrzucam talerz i zbieram resztki potulnie jedzonego (potrzeba kontaktu)/ wrzucam do gardła i ciągle nie wiem co ci powiedzieć naprawdę specjalnie dla ciebie zrezygnowałem z uroku konsonansów i analogii ciągle nie trawię (twarda kulka strachu rośnie) jesteś jak --- / pytanie które zawsze mnie zjadało wypluwam --- czy stoisz i czekasz aż opowiem ci o tej całej rekwizytorni i moim mózgu i może wtedy obejrzę się w twojej nagle rozszerzonej źrenicy 2 potop dopadł nas w okolicach świtu razem z kojącą rezygnacją jak obrus przykrywający kolumnady porcelanowych filiżanek/ stosy pacierzowe talerzy i całą resztę wielkiej rekwizytorni głodu na swoją obronę mieliśmy długie godziny przemyślane w łóżku zaskakujące nas od tyłu poranne gwiazdki na ramieniu i / modlitwy w obcych językach/ tak naprawdę nigdy nie walczyliśmy z genami i nie ganialiśmy za weltschmertzem/ na prawdę nałożyliśmy tabu potulnie wypełnialiśmy ankiety/ kupowaliśmy groszek w puszkach graliśmy w brydża oszukując i/ dobrze rozumiejąc słowa nielegalny i egalitaryzm/ skromną schedę po ciotce rewolucji/ a ku kubeł wazeliny stał za drzwiami/ na swoją obronę mieliśmy cienutkie wafle powiek/ cieniutkie 3 i z twardą wolą napisania czegoś pewnego (jak tory kolejowe jak tora) sięgnąłem po białą farbę/ coś jak jebać skurwysynów stylizowaną zaciśniętą zdecydowaną na nic pięść powszechnie zrozumiały symbol/ dobra byłaby historia życia kilka zwięzłych praw fizyki nazwisko jednego czy dwóch filozofów oszustów malarzy/ prostą drogą do mojego nazwiska imienia pseudonimu ale urodziłem się dzisiaj i żadne genetyczne uwarunkowania żadne tłumaczenia/ choćby odwróconą metaforą nie oddadzą melodii zdań w obcym / języku który zastałem / (wraca wraca)/ namalowałem twarz i powiesiłem na firance/ kilka kolejnych żałośnie małych gestów tkaniny zlepiające się/ płacz rozmazujący szminki pudry cienie/ ciemne cienie pod oczyma i cienkie smużki znaczące dość dużo/ drogę kropli do morza/ niżej niżej martwego mojego (po zamknięciu oczu płód w pełnym słońcu!) 4 uwaga dużo krwi wyrzuconych spojrzeń i wyrzutychwyrzutych --- zgodnie z ortografią powinno być ,,wyżutych", tu jednak następuje kontaminacja ze słowem ,,wyrzut". żółcią ostrzegawczą zębów/ zupy w proszku szok pourazowy kroplówka / w gardle garb/ barak postawiony prowizorycznie przewiewne wizerunki/ ścian/ cienkie pręty nerwów/ beton uzbrojony w cierpliwość/ garb przyczajony pod niskimi sufitami/ przyzwyczajony w czekanie jak kleszcz/ zaklaszcze każdemu/ worek bez dna z wygarbowanej skóry / skurczone ciało bagaż dniejącej kory horyzontu we włosowatych naczyniach wygładzone na głód uśmiechy/ gdyby ich wata nasiąkła pożywnym bulionem krwi może/ zaostrzyłyby się na noże i widelce / garb jest pusty epilog: salwujący się świstem twarzy w ścisk matek mam/ zawsze ten sam senny śmiechu arsenał łask/ arszenik zamkniętych oczu/ refleksy białych nocy na szkle rżniętym w doskonałą/ przezroczystość/ jeszcze tysiąc innych maszyn obronnych/ robaków wielkich i majestatycznych jak obraza majestatu/ jak rak prostaty