Linde, Otto zur Skarga Napierski, StefanKowalska, Dorota Król, Michał Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/skarga http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=24335 Liryka niemiecka, tłum. Stefan Napierski, Bibljoteka Kameny, Lublin 1936 Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2011-09-01 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1182.jpg Skip #11, Madrid, fotologic@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1182 DCA Otto zur Linde Skarga fleksja: głuchem > głuchym błąd źródła: sie > się wprowadzono poprawki wyszczególnione w erracie Kto słyszy wołanie pątników po nocy?/ Chwieją się w płaszczach rozwianych ponad czeluścią boleści,/ w bramy ciemności nurkują szarzy, znaczeni wysłańcy,/ Długi orszak olbrzymów ryje morze dygocące strapienia./ Noc, GóraZamknij owisłeowisły --- obwisły. twe fale, o, nocy, ponad tą ciżbąciżba --- tłum, gromada.!/ Ścianę twoją mi w poprzek wypiętrz przed oblicze!/ Podźwignę się oparty o stromość wierzchołka./ Wydźwignę się nad szczyt AraratuArarat --- góra w dzisiejszej Turcji, na jej szczycie wg Biblii wylądowała Arka Noego po potopie. ./ Zdejmuję księżyce z kopuły niebios./ Na dachach nocy spłaszczone dłonie/ mocno wyprężę. Ponad świat wszystek/ niedolę moją wykrzyczę, iż się echo załamie./ Och, piersi moje są jak brzuch rodzący!/ Z warg moich rzęzi trombitatrombita --- długa drewniana trąba, ludowy instrument muzyczny. Sądu: gdzie spokój? spokój?/ Długo huczące skargi falującego żalu toczą jęczące góry./ Wrzask przeraźliwy rygle piekieł rozwala./ DeszczBoleść rozpryskana kona z westchnieniem na głuchym przetaczaniu się nurtu,/ co szepce kopule: gdzie spokój? spokój?/ CierpienieBiada! o, biada! Dudnienia młota o dachy świata,/ gdy ramię moje odskoczy --- są pukaniem w sypialni,/ stukotem kropli deszczowych o szybę./ Tedytedy (daw.) --- więc, zatem. stopni tysiącem popełznę,/ by między murami piwnicy przebudować mą skargę,/ na słomie lecz, żebrakna słomie lecz, żebrak --- prawdopodobnie: położyć się na słomie jak żebrak., między szczurami i zielskiem./ Strapienie moje martwe, gdzie zbutwiał mój ból, gdzie mój gniew zadławił się o wapno mokre./ Trwoga moja płonie krwawo w szczurzych źrenicach./ Skargo, moja skargo, pełznij, pochylona!/ Pytaj niskich pułapów; padnie zapytanie głucho na tę słomę: gdzie spokój? ukojenie ciszy?/ z lękiem ciężarna kobieta: to ty! ty! zadyszy.