Liebert, Jerzy Piosenka do Warszawy Trzeciak, Weronika Dug, Katarzyna Trzeciak, Weronika Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kolysanka-jodlowa-piosenka-do-warszawy Jerzy Liebert, Kołysanka jodłowa, wyd. J. Mortkowicza, Warszawa 1932 Domena publiczna - Jerzy Liebert zm. 1931 2002 xml text text 2015-01-16 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4050.jpg IMG_8259.jpg, 0rph3us@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4050 Jerzy Liebert Kołysanka jodłowa Piosenka do Warszawy ,,O! ty, młodości mej stolico"...(C. K. Norwid) Warszawo! ach, któryż to raz/ Od murów twoich biegiem precz --- / W oddali nikł Zygmunta miecz,/ Zamek królewski, Nowy Zjazd... Po wszystkie czasy klnąc twój bruk,/ Twój blichtr i szyk, twój gorzki chleb,/ Zmykałem stąd, zachodząc w łeb ---/ Jakżem choć dzień wytrzymać mógł! A później --- przez Kierbedzia most,/ Warszawo! powracałem znów,/ Nieśmiały, pełen tkliwych słów/ I jakże czuły na twój głos... Znajdźcież mi drugi taki gród ---/ Ten smętny czar, ten senny tłum,/ Górnych i durnych pełen dum,/ Niezłomnych wad, zabawnych cnót... Znajdźcież mi drugi taki kąt,/ Co tak sam w sobie --- z siebie rad,/ Ani ogląda się na świat.../ I mówcie --- jakże biec mi stąd?... Coś solą w oku naszych miast,/ Warszawo! kocham nóg twych rytm,/ Twój spleen, twój lombardowy kwit,/ Co oko piekl nie jeden raz... Twój akcent w uszach moich brzmi/ I mimo klątw, krakowskich gróźb --- / Kocham twe cuś i twoje ktuś/ I czarujące zawsze ji... Tu wschodzi laur, zakwita mirt,/ Echem rozbrzmiewa wzdłuż i wszerz --- / Lechonia żart, Tuwima wiersz/ I Boya-mędrca z muzą flirt... Ani tu Zachód, ani Wschód --- / Coś tak jak gdybyś stanął w drzwiach.../ Tu krewnych mam --- rodzinka, ach!/ Forsytów naszych wdzięczny ród... Tu snobów, czytelniku, wierz,/ Królestwo! --- o tym wiem coś sam:/ Pewnego dygnitarza znam/ I fabrykanta cukrów też... Bóg z nimi!... Gwiazda twoja trwa/ Jasna pośród rodzimych sfer ---/ Gdzieś jakiś widok... jakiś skwer.../ Jakaś z nad Wisły wiotka mgła... Uliczki wylot... pomnik... plac.../ Gdzieś jakiś dom... gdzieś jakiś róg,/ Na którym dzień bym marzyć mógł,/ Czuły --- pod bystrym okiem władz... Ty myśli naszych, naszych serc,/ Przeczuwasz dzieje, umiesz treść --- / Listopad wiesz, majową wieść!.../ I... duszno tu, tak prawdę rzec. To pewne --- niema w tobie zdrad,/ Ty w oczy nasze patrzysz wprost,/ A bruk twój wydać może głos,/ Na dźwięk którego Norwid bladł... O, miasto pierwszych moich łez,/ Bladziutkich uczuć --- słodkich drzazg,/ Anielstwa mego, Bożych łask.../ I pierwszych burz, i pierwszych klęsk! Warszawo! twój dziś słyszę głos,/ Gdy z szumem biegnie, rośnie wiew/ Pośród huculskich wzgórz i drzew,/ Dokąd mnie, nie chcąc, zagnał los...