Liebert, Jerzy Gorzkie wióry Trzeciak, Weronika Dug, Katarzyna Trzeciak, Weronika Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kolysanka-jodlowa-gorzkie-wiory Jerzy Liebert, Kołysanka jodłowa, wyd. J. Mortkowicza, Warszawa 1932. Domena publiczna - Jerzy Liebert zm. 1931 2002 xml text text 2015-01-16 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/8649225254_3263fb9856_k.jpg Dancing Trees, Bob Dilworth, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3951 Jerzy Liebert Kołysanka jodłowa Gorzkie wióry Uwspółcześniono: pisownię łączną i rozdzielną: nietylko -> nie tylko; leksykę (w tym ortografię): tłomaczy -> tłumaczy. Praca, Oko, WzrokCiosam kształty, ciosam trumny,/ Wióry gorzkie --- słowa lecą,/ Szklane oczy rękom świecą --- / Cóż za cieśla nierozumny! Kondycja ludzkaJuż nie jedną zdjąłem miarę,/ Trumien wielem wyobracał,/ Coraz żmudniej idzie praca:/ Lata młode, oczy stare. ChorobaBo to miary są człowiecze,/ Od miar takich wzrok się psuje,/ Ręka zdziera, serce truje --- / Z tego się już nie wyleczę... Nierozumny, strugam krzyże,/ Trudne jakieś składam dzieło,/ A sam nie wiem skąd się wzięło --- / Chciałbym ludzi być najbliżej. Ciosał, ciosałbym kolebkę,/ Co to pieści, sama nuci,/ Dziatekdziatki (przestarz.) --- dzieci. z siebie nie wyrzuci,/ Wyhołubihołubić --- tulić, otaczać opieką, troskliwie wychowywać. ciałka krzepkie. WojnaCóż! --- niech taką wygotuję,/ Ręką dotknę, zakołyszę ---/ Przeraźliwą nutę słyszę,/ Pod palcami trumnę czuję... Nie wiem, możem cieśla lichy, --- / Nazbyt ciosam niespokojnie,/ Może to po wielkiej wojnie,/ Nawyk jakiś, obłęd cichy... WiaraMoże jakaś dumna pewność,/ Wiara kryje się w tym trudzie,/ A nie tylko, jak chcą ludzie,/ Lat naiwność, czuła rzewnośćrzewność --- żal, smutek, melancholia.. Nie wiem, może prościej zgoła/ Ten nierozum się tłumaczy --- / Może chroni od rozpaczy,/ Może nie ma nic z anioła. ŚmierćNie wiem --- ufam --- kształty ciosam --- / Wióry lecą, rosną, duszą,/ Aż całego mnie przyprószą,/ Aż się spiętrzą pod niebiosa. Pod wiórami się ułożę,/ Syty smutku, z jasną twarzą --- / Niech mnie bronią przed potwarzą,/ Wióry gorzkie, wióry boże.