Liebert, Jerzy Słowacki http://www.wolnelektury.pl/lektura/gusla-ii Kowalska, Dorota Hanna, Gąssowska Niedziałkowska, Marta Hanna, Gąssowska Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gusla-ii-slowacki http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=24251 Jerzy Liebert, Gusła, Nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa, 1938 Domena publiczna - Jerzy Liebert zm. 1931 2002 xml text text 2011-09-27 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2076.jpg .;-), chang2034@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2076 Fleksja: * rzecznem --> rzecznym; * mojem --> moim; * którem --> którym Pisownia łączna i rozdzielna: * Napewno --> Na pewno * zdaleka --> z daleka Jerzy Liebert II Słowacki Gdy z ziemi cudzej wreszcie dobyty,/ Przypłyniesz ku nam rzecznym korytem,/ Na progu staniesz, swoich przywitasz --- / Na pewno wtedy będziesz się pytał: Jakżeście żyli, jakże się działo,/ Gdy z każdej miedzy w oczy wam wiało,/ PatriotaLęk nieustanny, niepokój miałem,/ Czy w domu wszystko, czy w domu cało? EmigrantKiedym was odbiegł, chodziłem wokół/ Po różnych krajach z płomieniem w oku,/ Nie mogłem spocząć, powstrzymać kroków,/ Jednego tylko tęskny widoku. Gdy ku domowi zwracałem głowę,/ Widziałem nad nim chmury gradowe,/ Zwały kraczące, ciemno-wiorstoweciemno-wiorstowy --- ponury i ogromny; wiorsta --- daw. miara odległości, ok. 1 km..../ Chciałem je moim odpędzić słowem! Chciałem wam chociaż z daleka pomóc --- / Biegłem naprzeciw gońcom hiobowymBiegłem naprzeciw gońcom hiobowym --- nawiązanie do biblijnych posłańców, którzy powiadomili Hioba o nieszczęściach, jakie spadły na jego dom (stąd hiobowa wieść).,/ Z chmurą, stuwichrem przy blaskach gromu/ Walczyłem w barwach naszego domu. Myślałem błędny, że ktoś z domowych/ Podsłucha moje z sobą rozmowy,/ Niedomówione słowa podpowie,/ Wichry, sny czarne zdejmie mi z powiek. Cudowną wodę rodzinnych dolin/ Do ust przyłoży, z czarów wyzwoli,/ Że wyprowadzi z zaklętych stolic/ Na drogi dobrze znanych okolic. Tam mi doręczy zielę nad zioła,/ Przed którym nic się oprzeć nie zdoła.../ SenDaremniem czekał... W kredowe koła/ Wdarł się sen wielki, sen mnie pokonał. I śniło mi się, że gdy grom zamilkł,/ Przyszli mnie szukać, idąc śladami,/ Że wracam wreszcie godzić się z wami,/ Odnaleziony między słowami... I w wieczność moją, w mój sen głęboki/ Wbiegły wiślane szepty, potoki,/ I sam widziałem moje obłoki/ Odbite w wodzie --- trudy wysokie.