Leszczyński, Edward Niańka Boy-Żeleński, Tadeusz Dug, Katarzyna Choromańska, Paulina Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Radlak, Emilia Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/leszczynski-nianka Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Edward Leszczyński zm. 1921 1992 xml text text 2013-01-15 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/14328457546_878c8d11ae_o.jpg Colors are the smiles of nature. ~ Leigh Hunt, Vinoth Chandar, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3905 DCC 1DTP 3MP Edward Leszczyński Niańka --- Niańko moja ty stara,/ daj mi nową zabawkę,/ zbrzydła mi biała Araara --- gatunek papugi.,/ co ma z kółka huśtawkę,/ i lalki, co tak samo/ wołają ciągle: mamo. DzieciństwoMarzenie--- Cóż ja dam mojej malutkiej?/ chyba krosna tęsknoty,/ haftuj na nich swe smutki,/ maluj na nich sen złoty,/ jasnych maluj rycerzy,/ aż twe serce uwierzy. Kondycja ludzka--- Krosna twoje niezdarne,/ palce na nich pokłułam,/ same nici mam czarne,/ jasną nić już wysnułam;/ rycerz złotem dzierzganydzierzgany (daw.) --- haftowany./ nie zszedł z koniem ze ściany. Serce--- Cóż ja dam mojej dziewczynce?/ chyba dla jej igraszki/ w rubinowej dam skrzynce/ serduszka z złocistej blaszki;/ pod rubinową tęczą/ te serduszka wciąż dźwięczą. --- Coś straszy w każdym serduszku,/ wszystkie dziwnie łopocą/ w rubinach przy mym łóżku,/ spać nie dadzą mi nocą;/ dość mam twojej grzechotki,/ wróć mi, wróć mi sen słodki. Śmierć--- Cóż ja dam mojej królewnie?/ chyba trumienkę białą ---/ w sen utulę ją pewnie,/ by jej dobrze się spało,/ i położę pod główkę/ zeschłą w słońcu makówkę. --- Pójdę przed Bożą Panienkę,/ by się z tobą rozprawić,/ żeś mi dała trumienkę,/ że nie umiesz się bawić ---/ niechaj spotka cię kara,/ niańko, niańko ty stara.