Leszczyński, Edward Elegia Dug, Katarzyna Radlak, Emilia Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Radlak, Emilia Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/leszczynski-elegia Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Edward Leszczyński zm. 1921 1992 xml text text 2013-01-15 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3446756537_6800a29511_o.jpg Bottle Focused [Garrafa Focalizada], João Paulo Corrêa de Carvalho, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3901 DCC FS 1DTP 3MP Edward Leszczyński Elegia Smutek, Miasto--- Umarło mi cudne miasto ---/ cudne miasto moje;/ spowiłem je w smutek,/ jak w żałobne zawojezawój --- turban; nakrycie głowy udrapowane z szala lub chusty.. Alkohol, Zabawa, Przemijanie--- Gdzież te wiry kołujące, tęczowe,/ tak niedawno wieńczące mą głowę/ w jasnych salach w godzinie upojeń?/ Cóż te ulice urzekło?/ czemuż z nich życie uciekło,/ waląc w gruzy pałace mych rojeń? Wspomnienia--- Gdzież słowa tych porozumień prawdziwych,/ co dźwięczały jak strumień fal żywych,/ duszy niosąc duszę w podarunku?/ Ach! beznadziejnie zwietrzały/ te czarodziejskie kordiałykordiał (daw.) --- lek wzmacniający (szczególnie serce; od łac. cordialis: serdeczny); później: wyborny trunek.,/ co w urocznym iskrzyły się trunku. Onych przemian nie rozumie myśl baczna ---/ Tłum--- Jaka sztywność w tym tłumie dziwaczna!/ Rząd za rzędem --- manekinów tyle! ---/ Życia mi szkoda i krasykrasa (daw.) --- uroda, piękno. ---/ ludzi wspominam i czasy,/ co przewiały jak barwne motyle. --- Umarło mi cudne miasto ---/ cudne miasto moje;/ spowiłem je w smutek,/ jak w żałobne zawoje.