Leśmian, Bolesław Wrogowie Kowalska, Dorota Kosińska, Aleksandra Trzeciak, Weronika Rapiej, Paula Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-wrogowie http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1136.jpg a year at the table ~ day 104, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1136 Bolesław Leśmian Napój cienisty Wrogowie pisownia łączna/rozdzielna: odniechcenia > od niechcenia; fleksja: niczem > niczym; interpunkcja: Zagląda pilnie i bada i waży > Zagląda pilnie i bada, i waży; przeczuł i nagle się zbliża/ I dąb pośpiesznie żegna znakiem krzyża > zbliża, i; Tam na zielonym dąb szumi dolińcudoliniec --- dolina.,/ A pod tym dębem --- półskrzyniecpółskrzyniec --- własc. półskrzynka; rodzaj domku lęgowego dla ptaków. ze złota,/ A łabędź biały śpi w złotym półskrzyńcu,/ ZemstaA w jego dziobie --- igła się migotamigota --- dziś popr. forma 3os. lp cz.ter.: migoce a. migocze.,/ A na jej ostrzu --- wroga mego życie./ Leżę pod dębem. Dąb szumi obficie. WrógDość mi przyłamać ostrze od niechcenia,/ A śmierć swym wichrem w proch nędzny go utrze!/ Wśród dębowego namyślam się cienia,/ Czy dziś --- czy jutro --- czy może pojutrze?/ Lecz on coś przeczuł i nagle się zbliża,/ I dąb pośpiesznie żegna znakiem krzyża... Sen, PozoryA ja udaję, żem spoczął na rosach,/ O niczym nie wiem i sny mam dziecięce./ Chrzabąszcz się w moich zawieruszył włosach,/ Twarz mi zdrętwiała i ścierpły mi ręce,/ Bom ich nie zdążył usunąć z pokrzywy./ Wróg mój jest chytry, zły i podejrzliwy. I z nożem w dłoni w twarz mi się pochyla,/ Zagląda pilnie i bada, i waży.../ Jedna, w swym locie nieostrożna chwila,/ Nikły wstrząs powiek, nie ten wyraz twarzy!.../ W głąb snu się wtulam, aż w oczach mi ciemno,/ Dech zataiłem. Dąb szumi nade mną...