Leśmian, Bolesław W pałacu królewny śpiącej Kowalska, Dorota Kosińska, Aleksandra Trzeciak, Weronika Rapiej, Paula Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-w-palacu-spiacej-krolewny http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1146.jpg Only 3 weeks until i photograph my first ever wedding, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1146 Bolesław Leśmian Napój cienisty W pałacu królewny śpiącejW pałacu królewny śpiącej --- wiersz nawiązuje do baśni Charles'a Perrault Śpiąca królewna. W tej baśni zła czarownica przepowiedziała, że w dniu 15. urodzin królewna ukłuje się w palec wrzecionem i umrze. Jedna z siedmiu dobrych wróżek złagodziła jednak ten czar: królewna po ukłuciu zapadła w głęboki sen, a obudzić ją mógł tylko pocałunek księcia. pisownia łączna/rozdzielna: zapanbrat > za pan brat; fleksja: tem > tym; Zamek, Dwór, Theatrum mundi, SenŚmierćKrólewna dłoń o martwe zraniła wrzeciono./ MotylSzerzy się snu zaraza!... Śmierć drzemie u płotu.../ Drzewa, jawą parując, posnęły zielono./ ZwierzęMotyl zawisł nad studnią skrzydłami bez lotu. KotMrużąc przygasłych ślepi pilne ametysty,/ Kot do snu łeb przypłaszczył na perłach w szkatule./ PiesPies się zwinął oszczędnie w kłębek wiekuisty,/ Ogonem myśl o ludziach zaznaczając czule. Kuchnia, Życie snemKucharz wbił raz na zawsze nos, pełen spiekoty,/ W dym, co zastygł w pióropusz, kędzierzawie zmarły,/ I w kierunku wszechświata dzierżył rondel złoty,/ Gdzie do dna nicość z sadłem za pan brat przywarły... Jego żona kochliwa, złoconą kopystką/ Szumną zupę bełtając w cwałującym garze,/ Zasnęła ciałem --- w kuchni, a duchem w bezmiarze/ W chwili, gdy pomyślała, że miłość to --- wszystko!... Wujna z stryjną raczyły skamienieć biblijnie/ W dwa posągi, godnością napuszone czujną/ W czasie, gdy stryjna z króla szydziła przed wujną,/ A wujna włos zsiwiały pobarwiała stryjnie... Sługa, Pocałunek, Pozycja społeczna, KrólZdrada, ErotyzmA w sieni król, że wielbił prostotę kobiecą,/ Ściskając pokojówkę w miłosnym rabunku,/ Zdrętwiał na samym wstępie tego pocałunku,/ Co twarz w dziób niedorzeczny wydłużył mu nieco... PrzemijanieRój dziadów na portretach w przeszłość zwiesił głowę.../ A fotel, gdzie, od drzemki głupiejąc bezwiednie,/ Paź w uścisku pogmatwał poręcz i królowękrólowę --- dziś popr. forma B. lp: królową.,/ Pruł się przez sen, co zresztą czynił w dnie powszednie... Życie snemZaś w ostatniej komnacie, na łożu z purpury,/ Śniąc o drogich zawczasu minstrelachminstrel --- średniowieczny wędrowny śpiewak i recytator poezji. i skaldachskald --- średniowieczny skandynawski poeta i śpiewak.,/ Królewna, że tak powiem, byt przeżyła z góry/ Z głową w przyszłość wtuloną pod domyślny baldachbaldach (daw.) --- baldachim, osłona z tkaniny nad łożem lub tronem.!... UrodaI w puchach prałabędnych grążyła doszczętnie/ Swe ciało tym piękniejsze, że już bez znaczenia.../ A, twarz biedząc uśmiechem, przydawała chętnie/ Stłumionemu istnieniu --- wyraz nieistnienia.