Leśmian, Bolesław W nicość śniąca się droga Kowalska, Dorota Kosińska, Aleksandra Trzeciak, Weronika Rapiej, Paula Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-w-nicosc-sniaca-sie-droga http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/2997.jpg Touch, Bhumika.B@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2997 Bolesław Leśmian Napój cienisty W nicość śniąca się droga interpunkcja: I nie mogę cię pieścić i nie pieścić nie mogę > I nie mogę cię pieścić, i nie pieścić nie mogę; NieboPoistniały czerwienie na niebiosów uboczu, ---/ Poistniały dla nikogo, samym sobie raczej --- wbrew.../ I nie umiem powiedzieć, skąd uległość mych oczu/ Tym zarysom drzew na chmurze... Trzebaż oczom takich drzew?... Kondycja ludzkaDrogaWiem, że muszę wypatrzeć w nicość śniącą się drogę./ Odchodzimy gdzieś co chwila i co chwila brak nam lic.../ ErotyzmI nie mogę cię pieścić, i nie pieścić nie mogę, ---/ Tylko patrzę w zmierzch za tobą i nie pragnę widzieć nic. SerceUsta twoje --- daleko! Usta twoje --- tak blisko!/ Serce w żalu zatwardziałe do rąk białych weź i złam!/ Wspomnienia, PamięćCzy pamiętasz ów ogród --- płot wysoki --- mgłę niską?/ Mgła --- to człowiek niepotrzebny, snem mi równy --- taki sam! OgródCoś tam o nas przez liście zaszeptało do cienia, ---/ Potoczyło się po drzewach --- zrozumiało nas --- i lśni.../ W ustach twoich --- tkwi chłodna odrobina znużenia, ---/ Więc pójdziemy do ogrodu! Poszukamy zmarłych dni! Jest tam ścieżka znajoma --- i jest drzewo za bramą./ Czy pamiętasz, jak się idzie? Trzeba minąć cały świat!/ Wdziejwdziać --- założyć, ubrać się (w coś). tę suknię, co wtedy!... Włosy uczesz tak samo!/ I pójdziemy do ogrodu... Ty idź --- pierwsza... Pójdę w ślad...