Leśmian, Bolesław Trupięgi Sekuła, Aleksandra Dyja, Anna Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-trupiegi http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1127.jpg spring, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1127 DCC https://wolnelektury.pl/media/book/htmlmobi/napoj-cienisty-trupiegi.htmlISBN-978-83-288-7284-4ISBNtext/htmlhttps://wolnelektury.pl/media/book/txtmobi/napoj-cienisty-trupiegi.txtISBN-978-83-288-7285-1ISBNtext/plainhttps://wolnelektury.pl/media/book/pdfmobi/napoj-cienisty-trupiegi.pdfISBN-978-83-288-7286-8ISBNapplication/pdfhttps://wolnelektury.pl/media/book/epubmobi/napoj-cienisty-trupiegi.epubISBN-978-83-288-7287-5ISBNapplication/epub+ziphttps://wolnelektury.pl/media/book/mobimobi/napoj-cienisty-trupiegi.mobiISBN-978-83-288-7288-2ISBNapplication/x-mobipocket-ebook Bolesław Leśmian Napój cienisty Trupięgi Bieda, Śmierć, Pogrzeb, Trup, Obyczaje, StrójKiedy nędzarz umiera, a śmierć swoje prosoproso --- roślina zbożowa./ Sypie mu na przynętę, by w trumnę szedł boso,/ Rodzina z swej ofiarnej rozpaczy korzysta,/ By go obuć na wieczność, bo zbyt jest ciernista, ---/ I, grosz trwoniąc ostatni dla nóg niedołęgi,/ Zdobywa buty z łykałyko --- tkanka drzew i krzewów tworząca pod korą włóknistą, lekko wilgotną warstwę., tak zwane trupięgi./ A, gdy go już wystroi w te zbytki żebracze,/ Wówczas dopiero widzi, że nędzarz, --- i płacze! Poeta, Zaświaty, Bóg, Bieda, StrójJa --- poeta, co z nędzy chciałem się wymigać,/ Aby śpiewać bez troski i wieczność rozstrzygać,/ Gdy mnie w noc okradziono, drwię z ziemskiej mitręgimitręga --- mozolna, męcząca, zwykle nieefektywna praca.,/ Bo wiem, że tam --- w zaświatach mam swoje trupięgi!/ Dar kochanki, czy wrogów chytra zapomogazapomoga --- bezzwrotna pomoc.? ---/ Wszystko jedno! W trupięgach pobiegnę do Boga!/ I będę się chełpliwie przechadzał w zaświecie,/ Właśnie tam i z powrotem po obłoków grzbiecie,/ I raz jeszcze --- i nieraz --- do trzeciego razu,/ Nie szczędząc oczom Boga moich stóp pokazu!/ A jeśli Bóg, cudaczną urażony pychą,/ Wzgardzi mną jak nicością obutą zbyt licho,/ Ja --- gniewny, nim się duch mój z prochem utożsami,/ Będę tupał na Niego tymi trupięgami!