Leśmian, Bolesław Srebroń Kowalska, Dorota Nadwadowska, Małgorzata Paul, Magdalena Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-srebron http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1122.jpg the tree in the river reflection, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1122 Bolesław Leśmian Napój cienisty Srebroń pisownia łączna/rozdzielna: niema > nie ma; poco > po co; Niewiadomo > Nie wiadomo; interpunkcja: Na księżycową błoń, czy prabłoń > Na księżycową błoń czy prabłoń; Noc, Wierzenia, NaturaNastała noc, spragniona wymian/ Mroku na dreszcze w półśnie rosy./ Dąb bałwochwalczo wierzy w Tymian,/ We wpływ Tymianu --- na niebiosy. Światło, Przemijanie, CzasŚwiatła na trawie mrą pokotem, ---/ Śmierć świateł wzrusza leśne knieje./ Północ przedawnia się pod płotem,/ A płot --- przyszłością gwiazd srebrnieje. Śmierć, ZaświatyGdzie jest bezdroże? A gdzie --- droga?/ Gdzie --- dech po śmierci? Ból --- po zgonie?/ KsiężycWięc nie ma tchu i nie ma Boga?/ I nie ma nic --- a księżyc płonie? Życie snemKsiężyc to --- wioska ogromniasta,/ Gdzie ciszę ciuła brat mój --- Srebroń,/ Co siebie własnym snem przerasta,/ Więc mu istnienia w srebrze --- nie broń! PoetaTo --- niepoprawny Istnieniowiec!/ Poeta! --- Znawca mgły i wina./ Nadskakujący snom --- manowiec,/ Wieczności śpiewna krzątanina. W sieć rymów łowi srebrne myszy,/ I srebrny chwast i srebrną jabłoń, ---/ I rzuca strzępy srebrnej ciszy/ Na księżycową błoń czy prabłoń... --- «Śmierci! --- powiada --- Mrok nas słyszy!/ Nie śmiej się w niebo i nie błaznuj!» ---/ I rzuca strzępy modrej ciszy/ Na księżycowy znójznój --- ciężka praca, trud. czy praznój... Bóg--- «Jam ten --- powiada --- co mgłą dyszy/ I wie, że Bóg to --- łza i zamieć!» ---/ I rzuca strzępy złotej ciszy/ Na księżycową miedź czy pramiedź... Księżyc, Przestrzeń, TeatrPełno tam --- dolin, wzgórz, bajorówbajorów (gw.) --- dziś popr. forma D. lm: bajor.,/ Modrych rozwiśleńrozwiślenie --- neol. od nazwy rzeki Wisły. i udniestrzeńudniestrzeń --- neol. od nazwy rzeki Dniestr.,/ I niby scena bez aktorów,/ Rozpacza pusta w świetle przestrzeń. Światło, ŚmierćI szepce Srebroń w dal znikomą:/ --- «Nie samym światłem mrok się żywi, ---/ Wszyscy jesteśmy nieszczęśliwi,/ Lecz po co srebrnieć? --- Nie wiadomo... Nim śmierć w źdźbło mroku przeistoczy/ Pomysł mych łez --- i zarys ducha ---/ Niech mi gwiazdami spyla oczy/ Nicości złota rozsypucha!» --- Bóg, Przemijanie, ŚmierćI gdy tak mówi, --- nicość właśnie/ Kłami połyska --- zła i szczera, ---/ I jeszcze jedna gwiazda gaśnie, ---/ I jeszcze jeden Bóg umiera.