Leśmian, Bolesław Po śmierci Kowalska, Dorota Lech, Justyna Kosińska, Aleksandra Trzeciak, Weronika Paul, Magdalena Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-po-smierci http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1109.jpg RED week over at One Day Apart Photography, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1109 Bolesław Leśmian Napój cienisty Po śmierci pisownia łączna/rozdzielna: niedość > nie dość; ZaświatyLotW przestworów niepokoje/ Chmur spodem, niebios dnem/ Lecimy obydwoje/ Pośmiertnym gnani snem. --- «Czy widzisz drogę pylną?» ---/ --- «Stóp czyichś widzę ślad...»/ Tak śpieszno nam i pilno/ Zobaczyć inny świat!... --- «Znasz nicość, mgłą topazu/ Przelśnioną tu i tam?...»/ --- «Znam dziwnie i od razu,/ Na niewidziane znam!» --- --- «Jakież tu inne kwiaty!/ I jaki inny las!»/ ZmęczenieTo nie te jeszcze światy,/ I jeszcze nie ten czas... Miłość silniejsza niż śmierćTrzeba nam dalej płynąć,/ Za kresem ścigać kres,/ I w śmierci się rozminąć/ I spotkać się wśród łez. Bóg--- «Czy wiesz, że twe pieszczoty/ Są tylko drganiem tęcz?»/ --- «O, męcz mnie, duchu złoty,/ Miłością trudź i męcz!» WiecznośćZmęczonym --- dłuższa droga, ---/ Zmęczonym --- krótszy zgon./ --- «Widziałeś go?...» «Czy Boga?» ---/ --- «Był tutaj.» --- «To --- nie on! To --- gwiazd naokół czaty,/ Co śledzą śmierć i nas, ---/ To nie te jeszcze światy/ I jeszcze nie ten czas...» Śmierć, Kondycja ludzkaTrzeba nam dalej płynąć,/ Umierać wciąż --- bez przerw,/ Bo nie dość raz zaginąć/ Tym, co istnieli wpierw. --- «Czy słyszysz chór skowrończyskowrończy --- skowronkowy.?»/ --- «To cienie śpiewać chcą...»/ Żal--- «Mów ciszej: co się kończy/ Po śmierci?» --- «Nie wiem, co!» --- Kończą się mgły za mgłami,/ Lecz nie ustaje żal./ Spójrz --- każda dal przed nami ---/ Wciąż przedostatnia dal! W pozgonnychpozgonny (neol. od wyrażenia przyimkowego po zgonie) --- pośmiertny, znajdujący się w zaświatach. zórz szkarłaty/ Rzuć okiem tylko raz!/ To nie te jeszcze światy/ I jeszcze nie ten czas...