Leśmian, Bolesław Panna Anna Kowalska, Dorota Kosińska, Aleksandra Nadwadowska, Małgorzata Dąbek, Katarzyna Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-panna-anna http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1094.jpg a year at the table - day 70, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1094 Bolesław Leśmian Napój cienisty Panna Anna pisownia joty: klawjaturze > klawiaturze; Krakowianka jedna/ Miała chłopca z drewna. Znana piosenka. Kiedy wieczór gaśnie/ I ustaje dzienny znójznój --- ciężka praca, trud., ---/ Panna Anna właśnie/ Najwabniejszynajwabniejszy --- ten, który dodaje najwięcej powabu, wdzięku; najbardziej twarzowy. wdziewa strój. CzaryPalce nurza smukłe/ W czarnoksięskiej skrzyni mrok,/ SamotnośćI wyciąga kukłę,/ Co ma w nic utkwiony wzrok. To --- jej kochankochan --- kochanek. z drewna,/ Zły, bezmyślny, martwy głuch!/ Moc zaklęcia śpiewna/ Wprawia go w istnienia ruch. On nic nie rozumie,/ Lecz za niego działa --- czar.../ Panna Anna umie/ Kusić wieczność, trwonić żar... SeksW dzień od niego stroni,/ Nocą --- wielbi sztywny kark,/ Nieugiętość dłoni,/ Natarczywość martwych warg. --- «Bóg zapomniał w niebie,/ Że samotna ginę w śnie!/ Kogóż mam, prócz ciebie?/ Pieść, bo musisz pieścić mnie!» --- Pieści ją bezdusznie,/ Pieści właśnie tak a tak ---/ A ona posłusznie/ Całym snem omdlewa wznak. Śmieszny i niezgrabny,/ Swą drewnianą tężąc dłoń,/ Szarpie włos jedwabny,/ Miażdży piersi, krwawi skroń. Blada, poraniona/ Panna Anna bólom wbrew/ Od rozkoszy kona,/ Błogosławiąc mgłę i krew! Poprzez nocną ciszę/ Idzie cudny, złoty strach.../ A śmierć się kołysze/ Cała w rosach, cała w snach. Potem nic nie słychać,/ Jakby ktoś na dany znak/ Nie chciał już oddychać ---/ Byle istnieć tak a tak...Tajemnica A gdy świt się czyni ---/ Panna Anna dwojgiem rąk/ Znów zatajazatajać --- ukrywać. w skrzyni/ Drewnianego sprawcę mąk. Sztuczne wpina róże/ W czarny, ciężki, wonny szal ---/ I po klawiaturze/ Błądząc dłonią --- patrzy w dal... Dźwięki płyną zdradnie,/ Płyną właśnie tak a tak.../ Chyba nikt nie zgadnie ---/ Z kim spędziła noc i jak?