Leśmian, Bolesław Namowa Sekuła, Aleksandra Ginalska, Agnieszka Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-namowa http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1085.jpg the boy and the reflection, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1085 Bolesław Leśmian Napój cienisty Namowa Matka, Córka, Młodość, StarośćTy nie słuchaj, dziewczę moje, starej matki trwożnych rad!/ Jej się złoci --- próg rodzinny, nam się złoci --- cały świat! Co ją nęci --- nas przeraża! Nienawiścią do niej spłoń, ---/ Nienawiścią, która do ust odtrąconą tuli dłoń... Mam ja w piersi --- śpiewną burzę, --- ty w zanadrzu --- wonny los!../ Wiedz, że będzie stara matka przeklinała siwy włos! W szyb opalu tkwi ukosem odbitego nieba skrót, ---/ Błękitnieje, złociścieje... Razem --- w życie! Razem --- w cud! Nierozsądni, nieoględni wywędrujem w taki jar,/ Gdzie się czai --- nieskończoność i gdzie czyha --- wieczny czar! Nie ociągaj się ze szczęściem! Daj mi tylko dłonią znak, ---/ Dość zamyśleć, dość zapragnąć, by się stało właśnie tak! MiłośćBędę ja się w trudach pieszczot zmagał z tobą w mrok i znój, ---/ W twym objęciu i zaklęciu spełnię się --- sen skryty twój! I spełniony i zjawiony rozpanoszę się śród zórz,/ A tych dłoni, co się splotły, nie rozplotę nigdy już! Przenocujem nicość w słońcu, a za taką w słońcu noc/ Oddaj spokój, co uwięził twego ciała czar i moc! BurzaSłyszysz burzy zew znajomy? Złoty miecz przy boku mam./ Pójdź-że dziewczę, w niewiadomość, w bezpowrotność --- tylko tam! To nieprawda, żem cię podszedł pogrążoną jeszcze w śnie,/ I że nie ma żadnych cudów! To --- nieprawda! Nie i nie! MarzenieCzemuż trwonisz czas na wróżby? Naszym będzie cały świat!/ Ty nie blednij --- ty nie słuchaj starej matki trwożnych rad!