Leśmian, Bolesław Migoń i Jawrzon Sekuła, Aleksandra Ginalska, Agnieszka Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Ballada Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-migon-i-jawrzon http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1080.jpg a year at the table - day 65, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1080 Bolesław Leśmian Napój cienisty Migoń i Jawrzon Niewidomską czapulę wdział Migoń na głowę/ I poszedł do Jawrzona w sady czereśniowe. Stał Jawrzon przy dwóch ulach --- ubrany od święta./ --- «Kto się tak bezcieleśnie w mym sadzie wałęta? Nienawiść, WrógSłyszę kroki odważne, lecz wroga nie widzę./ Odsłoń twarz, abym stwierdził --- kogo nienawidzę!...» Wróg, Zbrodnia--- «Po głosie zgadnij wroga, co cię dziś nawiedził/ I wyznaj, żeś czarami mą zbrodnię wyśledził! ZbrodniarzW jednym ulu ukryłeś --- westchnienie mej winy, ---/ W drugim --- duszę zabitej przeze mnie dziewczyny. Oddaj mi oba sprzęty zdobiące mą zbrodnię,/ Bo mi bez nich w pałacu --- czczo i niewygodnie!...» --- «Nie ja --- ciebie --- rzekł Jawrzon --- lecz tyś mnie ograbił,/ Dziewka wpierw mnie kochała, niźliś ty ją zabił! ZdradaLedwo na mnie spojrzała w czereśniowe sady,/ A już ją umęczyłeś za nikły cień zdrady! Trup, CiałoZnalazłem ją w parowie więcej, niż nieżywą!/ Imię swe na jej piersi wyżarłeś --- pokrzywą! I nie wszystką znalazłem: brak wargi i ręki!/ Coś z nią czynił? Odpowiedz! Lub --- męki za męki!» PojedynekI przeżegnał się Jawrzon i tak --- w imię Boga/ Mieczem niewidzialnego chciał wyszperać wroga. Na to zaśmiał się Migoń: --- «Bawmy się w chowanki!/ Mów, co wolisz? Cichanki, czy może --- klaskanki?... A zważaj, byś na oślep potrafił się bronić!.../ Sam ci mieczem o miecz mój pomogę zadzwonić!...» Zadzwoniły dwa miecze. Maj zmierzchał upalny./ Jeden wróg był widzialny, drugi --- niewidzialny. Obaj zwarli się ściśle --- z kolanem kolano,/ Ale tylko jednego --- jak walczył --- widziano. ŚmierćDo obydwu mrok śmierci na palcach się skradał,/ Ale tylko jednego widziano, jak padał. SłońceAż słońce, poranniejąc w obłokach nieśmiało,/ Rozwidniło to właśnie, co nocą się stało. Rozwidniło dwa trupy i obok --- dwa ule/ I jedną niewidomską na krzaku czapulę!...