Leśmian, Bolesław Marsjanie Sekuła, Aleksandra Ginalska, Agnieszka Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-marsjanie http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1078.jpg looking in..., slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1078 Bolesław Leśmian Napój cienisty Marsjanie Obraz świataZagrzmi w niebie okrętów napowietrznych tęt,/ Niepokojąc międzygwiezdnych mgieł rozwiewisko./ Zniknie złuda przestrzeni, wyzwolonej z pęt, ---/ Dość pomyśleć, że daleko, a już jest --- blisko. ObcyNa oścież się zasrebrzy księżycowy wstęp/ Do bożyzny --- daleczyzny, w szmer i otchłanie, ---/ A dołem --- szumy leśne, zgiełk drozdów i ziemb, ---/ I na ziemię wylądują zwiewni Marsjanie. Stopą obcą dotknięta --- westchnie ziemi twardź,/ I na chwilę to, co ziemskie, chętnie się zaćmi./ Po wiekach wyczekiwań i tych z niebem starć/ Spokrewnimy się obłocznie z nowymi braćmi. W ich oczach --- wiary w Oddal niegasnący płom,/ A w ich piersi --- bezmiar żywy, swoisty, rdzenny./ Poczną nam się przyglądać w bezczasie jak snom, ---/ I na zawsze się ustali ten pogląd senny... A przywiozą nam z nieba --- rozmodlone ćmy,/ I zwierzęta zadumane --- i zgubne baśnie./ I nagle zrozumiemy, że to jeszcze --- my, ---/ Że nie mogło być inaczej --- tylko tak właśnie!... Prorok, Wiedza, BógW uczonej złocistości ich wróżebnych ksiąg/ Wieszcz, co bogów nie odróżnia od chmur i łątek, ---/ W czasie przeszłym --- dni przyszłych opowiada ciąg/ I pośmiertną wiedzą krzepi istnienia wątek... Jakiś bóg z ich orszaku (złoć się, mrzonko, złoć!)/ Zawieruszy się w jeziornym nieba odbiciu/ I, malejąc w docześnie srebrniejącą płoć,/ Modrą wieczność w tym podwodnym wchłonie przeżyciu. Cierpienie, GwiazdaA ich elfy, co cierpią z dala od swych gwiazd/ Na bezsenność wpośród kwiatów (o, gwiezdniej cierpcie!)/ W żal pobiegną przez nagle urojony chwast,/ Aż w tym chwaście zaszeleszczą ich żwawe kierpcie. Czary, KobietaSłyną z czarów Marsjanki!... Niezgadniona płeć/ Od ust naszych je przegrodzi --- ledwo snu miedzą.../ Byle tylko miłować i naglić i chcieć, ---/ A nauczą nowych pieszczot, bo o czymś wiedzą... Któż się zdoła domyśleć, jaki strach i szał/ Pała w oczach, co się w słońcu mienią na opal!/ Czym jest wobec tych niebem nasyconych ciał/ Nasze ziemskie dziewuszątko i jego --- chłopal?... Miłość, Ciało, Tajemnica, ObcyZ nich jedna --- wiem na pewno, że pokocha mnie,/ Ku mnie ciałem --- wzbronnym światu --- występnie spłonie./ Miłość, NieśmiertelnośćObczyzno, przyswojona w pieszczocie i śnie!.../ Tajemnico, co posiadasz --- usta i dłonie! Za jej sen --- w mym uścisku, za pieszczotę nóg,/ Za wniknięcie pocałunkiem w jej czary żyzne ---/ Oddam chętnie, natychmiast --- na rozstaju dróg ---/ Żywot wieczny i tę całą --- zagrobowiznę! PiesW ślad za nią będzie kroczył niewidzialny mops,/ Co, podziemne węsząc zmory, wyje w niebiosy/ Lub szczeka głosem czujnie rozśpiewanych kobz,/ By odstraszyć złe uroki --- złe sny --- złe losy. Jak brzmieć będzie jej imię --- nie wiem, ale wiem,/ Że wprowadzi mnie w głąb cudów --- przez szum i trawę/ Tak, że drzewa, roślinny przerywając zdrzem,/ Z jednej jawy wejdą w drugą --- i w trzecią jawę!... A wy, coście szarzyzny uprawiali brzydź/ I zbiorową w pyskach złudę srożyli dumnie,/ Czy zdołacie tym życiem, co was wydrwi, żyć/ I w zawrotny przepych słońca wejść bezrozumnie? Już odtąd --- z odwróconym do błękitu łbem,/ Z wiarą w nową zaobłoczność, w odkrycia niebne/ Pobrniecie niedołężnie --- między snem a snem ---/ Od przydrożnych wierzb przyjmując --- guzy chwalebne!... Guzy, które złagodzą pychę waszych wad/ I okupią uporczywość ślepego grzechu.../ ŚmiechA my --- śmiać się z nich będziem --- śmiać się w cały świat!/ Jakże tęskno mi już dzisiaj --- do tego śmiechu!