Leśmian, Bolesław [Już czas ukochać w sadzie...] Kowalska, Dorota Ginalska, Agnieszka Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-juz-czas-ukochac-w-sadzie http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1068.jpg A year at the table - day 46, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1068 Bolesław Leśmian Napój cienisty [Już czas ukochać w sadzie...] pisownia łączna/rozdzielna: pokryjomu > po kryjomu fleksja: wspólnemi > wspólnymi interpunkcja: (Ptaki niebem schorzałe i drzewa) ułomne/ I płot > ułomne,/ I płot PrzemijanieJuż czas ukochać w sadzie pustkowie bezdomne,/ Ptaki niebem schorzałe i drzewa ułomne,/ CieńI płot, co tyle desek w złe stracił godziny,/ Że na trawę cień rzuca przejrzystej drabiny. Już czas ukochać wieczór z tamtej strony rzeki,/ I zmarłego sąsiada ogród niedaleki,/ CiemnośćI ciemność, co, nim duszę sny do snu uprzątną,/ Żywi nas po kryjomu dobrocią pokątną. Starość, Miłość, ŁzyJuż czas ciułać okruchy ostatniego znoju/ W ubogich złocistościach zlękłego pokoju,/ I skroń złożyć w twe ręce, wycieńczone mgłami, ---/ I nie płakać --- nie płakać wspólnymi siłami!