Leśmian, Bolesław Jadwiga Sekuła, Aleksandra Erdmann, Izabela Ginalska, Agnieszka Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-jadwiga http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1067.jpg In his eyes, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1067 Bolesław Leśmian Napój cienisty Jadwiga Tęsknota, Motyl, CieńCień za cieniem się ugania, a motyla motyl ściga, ---/ Rozpłakała się w lesie niekochana Jadwiga. --- Ciało, Pożądanie«Raczej ciało niepieszczone wilkom rzucić w bór za borem,/ Niż nie zaznać pieszczoty choćby nawet z potworem!» --- RobakI wypełznął czerwczerw --- larwa, poczwarka owada, tu: robak. spod ziemi zwilgotniałym pyskiem czynny./ --- «Ot ja ciebie popieszczę! Ot ja właśnie --- nikt inny!» --- Obejrzała się na drogę i na tumantuman (daw.) --- mgła. poza drogą./ --- «Oprócz ciebie na świecie nie mam, czerwiu, nikogo!» Legła przy nim na murawie, głowę wsparła o kamiążek,/ Miała kilka pierścieni i łez kilka, i wstążek. Pożądanie, Śmierć--- «Owomowom (gw. daw.) --- oto jestem. --- twoja! Pieść do syta! Nie szczędź w lesie mego ciała!/ Jam tu przyszłajam tu przyszła (gw., daw.) --- konstrukcja z przechodnią końcówką czasownika; inaczej: ja tu przyszłam. nie po to, bym się sama ostała»... Wiatr warkocze jej z ramienia na to drugie ramię przesuł,/ Ona była nieswoja, a on rad był i wesół. Pyskiem własił się i włudził w piersi wonne jak dwa jabła,/ Aż Jadwiga stęknęła, aż Jadwiga osłabła. Choroba, KrewKrew jej w głowie zahuczała pogrzebnego echem dzwonu,/ A to była choroba --- i już blisko do zgonu. Ciało, Miłość--- «Inni boją się miłować krwi schorzałej szaleniznę,/ A ja nawet potrafię kochać ciała zgniliznę!» --- I przeniknął pieszczotami bezpowrotnie aż do kości, ---/ Nie, --- nie było na świecie tak niesytej miłości! Nie wiadomo, co za szumy z czasu w bezczas zaszumiały,/ Gdy obnażył się w słońcu szkielet biały, bo --- biały! Maj był w lesie i na polu i opodal --- na rozstaju, ---/ W maju działo się właśnie --- tyle jeno, że w maju. Słychać było, jak w gęstwinie wiatr się krząta i chrabęści, ---/ Trup, Robak, Bóg, ZaświatyTedy szkielet poskoczył i zacisnął swe pięści! --- «Powiedz, czerwiu, gdzie jest tysiąc obiecanych w niebo ścieżek»?/ A on tylko popatrzył --- i nic nie rzekł, nic nie rzekł... --- «Powiedz, czerwiu, czy Bóg widział moje męki, moje żale?/ I czy jest On w niebiosach, czy też nie ma go wcale?» --- A on zadarł pysk ku niebu i mackami wzruszył dwiema/ I pokazał na migi, że go nie ma, bo --- nie ma! Więc ku snowi wieczystemu uchyliła nieco czoła/ I spojrzała w zaświaty, a tam nicość dokoła! A tam --- nicość, rozścierwiona od padołów aż do wyżyn!/ I tańcował, i śmiał się biały szkielet JadwiżynJadwiżyn (daw.) --- forma D. lp.; dziś: Jadwigi. ...