Leśmian, Bolesław Do siostry Sekuła, Aleksandra Kuszpit, Marta Ginalska, Agnieszka Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-do-siostry http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1059.jpg a year at the table - day 42, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1059 Bolesław Leśmian Napój cienisty Do siostry Śmierć, TrupSpałaś w trumnie snem własnym, tak cicho, po bosku,/ Nie wiem, czy wszystkich naraz pozbawiona trosk?/ W śmierci taka zdrobniała, niby lalka z wosku.../ Kocham ten ubożuchny, ten zbolały wosk! Samotność, OtchłańTrup jest zawsze samotny! Sam na sam z otchłanią!.../ Siostra, BratA właśnie ja --- twój brat ---/ Suknię Tobie sprawiłem za dużą i tanią,/ Suknię --- na tamten świat! Wina, Śmierć, LosW każdym zgonie tkwi zbrodnia, co snem się powleka,/ Chociaż zbrodniarza brak.../ Wszyscy winni są śmierci każdego człowieka!/ O, tak! Na pewno --- tak! Winnych wskazać potrafię!... I nikt się nie broni!.../ I ten --- i ta --- i ów!.../ I ja sam! Ja --- najbardziej, choć wiem, że i oni!/ I ja --- i oni znów... Wina wszystkich naokół --- milcząca, zbiorowa,/ A my mówimy: los!/ Zło, Modlitwa, BógNiech od złego Bóg żywych i zmarłych zachowa!/ Módlmy się o to w głos! Głód, Trup, ChlebTak się lękam, że jesteś wciąż głodna i chora,/ Że złą otrzymam wieść, ---/ I że przyjdziesz zza grobu któregoś wieczora/ I szepniesz: «Daj mi jeść!». I cóż wtedy odpowiem? Nic mówić nie trzeba!.../ Niech mówi za mnie --- Bóg!/ Siostro! Już w całym świecie nie ma tego chleba,/ Co by Cię karmić mógł! Pogrzeb, ŻałobaTrumna twoja spoczęła w ciężarowym wozie,/ Pamiętam nudny wóz./ A była niedorzeczność i drwina w tej zgrozie!/ I był nieludzki mus! Strach, Grób, SenBałem się, że Cię żywcem oddamy mogile/ W złym, letargicznym śnie./ I ktoś wtargnął do wozu i rzekł, że się mylę,/ I uspokoił mnie. Czekałem, aż wóz ruszy, by wlec Cię do miasta.../ W skwar słońca skrzypnął wóz./ Drgnęła trumna, a była godzina dwunasta./ Żelazny zagrzmiał kłus!... I sam nagle w tym słońcu musiałem pozostać./ Patrzyłem szynom w ślad.../ Świat się zmniejszył na zawsze o twą drobną postać,/ I zmalał cały świat! Kondycja ludzkaI myśl wątła do mojej wsnuła się żałoby,/ Niby pajęcza nić,/ Myśl, że nie ma na świecie tak drogiej osoby,/ Bez której nie można żyć! Ciało, Trup, ŚmierćNoc, przy zmarłych spędzona, nazywa się --- pusta!/ Brak tego, o kim łkasz.../ Zgniją oczy --- i wyraz tych oczu --- i usta./ Śmierć patrzy w kość, nie w twarz!... Cierpienie, SenWiem, że gnijesz nabożnie i że wśród ciemnoty/ Pośmiertny dźwigasz krzyż,/ Lecz nie śmiem do podziemnej zaglądać Golgoty,/ By sprawdzić, jak tam śpisz? Trup trzeźwieje --- wyzuty z krwi i upojenia!/ Już złudzeń --- ani krzty!/ ImięA może Bóg omija twój zgręz bez imienia/ I nie wie, że to --- Ty? Modlitwa, Bóg, Kondycja ludzkaBoże, odlatujący w obce dla nas strony,/ Powstrzymaj odlot swój, ---/ I tul z płaczem do piersi ten wiecznie krzywdzony,/ Wierzący w Ciebie gnój!