Leśmian, Bolesław [Żuraw skrzypi za furtą ogrodu...] http://www.wolnelektury.pl/lektura/laka-w-zwiewnych-nurtach-kostrzewy Czabator, Marianna Sawicka, Martyna Choromańska, Paulina Kopeć-Gryz, Aleksandra Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-zuraw-skrzypi-za-furta-ogrodu/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-02 pol Kostrzewa, Damian Sawicka, Martyna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7683.jpg Meadow (La Prairie), Pierre-Auguste Renoir, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7683/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: po pod > popod. Interpunkcja, np.: i dwugłośnie i trójgłośnie > i dwugłośnie, i trójgłośnie Bolesław Leśmian Łąka W zwiewnych nurtach kostrzewy [Żuraw skrzypi za furtą ogrodu...] Ogród, Sielanka, NaturaŻurawżuraw --- rodzaj prostej dźwigni umożliwiającej wyciąganie wiadrem wody ze studni. skrzypi za furtą ogrodu,/ Słońce skrzy się w zadrach płotu tak nieznośnie,/ Z gęstwy płynie dech przyziemny chłodu,/ Wilga gwiżdże i dwugłośnie, i trójgłośnie./ Lubię dojrzeć ukradkiem/ Kłos, co w kwiatach przypadkiem/ Taki inny wzwyż rośnie. Z odrobiną słońca w rdzawej blasze/ Popodpopod (daw.) --- pod. klombem polewaczkapolewaczka (pot.) --- konewka. leży pusta./ Zdaje mi się, że dmuchnięciem zgaszę/ Złotą muchę, co uderza w moje usta./ Obłok, prósząc przez drzewa/ Skryskra --- iskra. ogniste, powiewa,/ Jak płonąca w dal chusta. Ta murawa, wychmarzona z rosy,/ Mym się oczom tak narzuca, jak dziwota,/ Skoro jabłko, zjedzone przez osy,/ Wskaże mi ją, dzwoniąc w ziemię, jak pięść złota./ Wzrok zdziwiony nią pieszczę,/ Jakbym nie znał jej jeszcze/ Za dni mego żywota.