Leśmian, Bolesław Wieczór http://www.wolnelektury.pl/lektura/laka-w-zwiewnych-nurtach-kostrzewy Latuszek, Daria Karwowska, Emilia Sawicka, Martyna Kowalska, Dorota Kopeć, Aleksandra Koziej, Marcin Niedziałkowska, Marta Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-wieczor/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-02 pol DCC Czabator, Marianna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7683.jpg Meadow (La Prairie), Pierre-Auguste Renoir, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7683/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: zosobna > z osobna; oddawna > od dawna; po przez > poprzez; zwolna > z wolna; nie mający > niemający. Interpunkcja, np.: przymusem, --- > przymusem --- Bolesław Leśmian Łąka W zwiewnych nurtach kostrzewy Wieczór Obraz świata, SłońceSłońce, zachodząc, wlecze wzdłuż po łące/ Wielki cień chmury, ciągnąc go na wzgórza,/ Zetknięte z niebem, co życie, gasnące/ Pod barw przymusem --- w głąb marzeń przedłuża,/ Aby dowidzieć poprzez dale puste/ Jedyną wokół purpurową chustę/ Dziewczyny, która swych dłoni oplotem/ Kolana zgodnie wgarnęła pod brodę/ I coraz bardziej pod niebios namiotem/ Samotniejąca w tę dal i pogodę,/ Od dawna ruchu i snu nie odmienia,/ Chłonąc czar drętwy samego patrzenia/ We wszystko naraz, w nic zasięzasię --- tu: zaś. z osobna,/ Wpobokwpobok --- tu: z boku., zaledwozaledwo (przestarz.) --- zaledwie. do siebie podobna,/ ZwierzęWyolbrzymiona wobec próżni świata,/ Krowa się w świetle różowi łaciata,/ Co jednym rogiem pół słońca odkrawa,/ A drugim wadzi o daleką gruszę.../ Sennych owadów nieprzytomna wrzawa/ Umacnia pustkę i podsyca głuszęgłusza --- całkowita cisza.,/ Wspartą na stogach, powiązanych w drągi./ Wieczór Kolejne idą nad polem przeciągi/ Tchu ziół dalekich, zaprawnegozaprawny --- zaprawiony. potem/ Zoranej ziemi, co --- tknięta wron lotem ---/ Paruje ciężko i chłodnieje z wolna./ Na widnokresiewidnokres --- horyzont. jakaś mgła dowolna,/ Cień, niemający przyczyn wśród przestworuprzestwór --- rozległa przestrzeń.,/ Rośnie, by zwiększyć potęgę wieczoru,/ I wśród rosnących z nim razem bezmiarów/ Dziwnie brzmią zgiełki świerszczących komarów.