Leśmian, Bolesław Topielec http://www.wolnelektury.pl/lektura/laka-w-zwiewnych-nurtach-kostrzewy Denko, Oliwia Tereszczuk, Zuzanna Sawicka, Martyna Kowalska, Dorota Kopeć, Aleksandra Koziej, Marcin Niedziałkowska, Marta Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-topielec/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-02 pol DCC Czabator, Marianna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7683.jpg Meadow (La Prairie), Pierre-Auguste Renoir, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7683/ Uwspółcześnienia: Interpunkcja, np.: Cienisty, jak bór w borze, --- topielec zieleni > Cienisty, jak bór w borze --- topielec zieleni Bolesław Leśmian Łąka W zwiewnych nurtach kostrzewy Topielec Śmierć, Las, Los, Grób, Trup, Życie jako wędrówkaW zwiewnych nurtach kostrzewykostrzewa --- roślina z rodziny wiechlinowatych, potocznie bywa określana jako wysoka trawa, biologia rozróżnia ok. 650 gatunków zasiedlających całą strefę umiarkowaną Ziemi i tworzących wspólnie rząd kostrzewy (łac. Festuca). Bolesław Leśmian pisząc o zwiewnych nurtach kostrzewy, wskazuje, że powierzchnia porośniętej kostrzewą łąki porusza się na wietrze w sposób przywodzący na myśl powierzchnię wody., na leśnej polanie,/ Gdzie się las upodobnia łące niespodzianieniespodzianie --- niespodziewanie.,/ Leżą zwłoki wędrowca, zbędne sobie zwłoki./ Przewędrował świat cały z obłoków w obłoki,/ Aż nagle w niecierpliwej zapragnął żałobie/ Zwiedzić duchem na przełajna przełaj --- najkrótszą drogą. zieleń samą w sobie./ Kuszenie, CzaryWówczas demon zieleni wszechleśnymwszechleśny --- obejmujący cały las. powiewem/ Ogarnął go, gdy w drodze przystanął pod drzewem,/ I wabił nieustannych rozkwitów pośpiechem,/ I nęcił ust zdyszanych tajemnym bezśmiechem,/ I czarował zniszczotązniszczota --- zniszczenie. wonnych niedowcieleń,/ I kusił coraz głębiej --- w tę zieleń, w tę zieleń!/ Cisza, Los, TrupA on biegł wybrzeżami coraz innych światów,/ Odczłowieczając duszę i oddech wśród kwiatów,/ Aż zabrnął w takich jagód rozdzwonione dzbany,/ W taką zamroczzamrocz --- mrok. paproci, w takich cisz kurhanykurhan --- dawny grobowiec w formie wzgórza.,/ W taki bezświat zarośli, w taki bezbrzaskbezbrzask (neol.) --- ciemność. głuchy,/ W takich szumów ostatnie kędyśkędyś (daw.) --- gdzieś. zawieruchy,/ Że leży oto martwy w stu wiosen bezdenibezdeń --- otchłań, przestrzeń bez dna.,/ Cienisty, jak bór w borze --- topielec zieleni.